ျမန္မာရဟန္းေတာ္မ်ား အမ်ားဆုံးသီတင္းသုံးရာ ဝပ္တလုမ္ေက်ာင္းတိုက္
ဝပ္တလုမ္ေက်ာင္းဟု ဆုိလုိက္လွ်င္၊ ထုိင္းႏိုင္ငံေရာက္ ျမန္မာမ်ားအေနျဖင့္ မသိေသးေသာသူ အလြန္ပင္ရွားေပလိမ့္မည္။
အဘယ္ေၾကာင့္ဆုိေသာ္ ၄င္းဝပ္တလုမ္ေက်ာင္းတုိက္အတြင္၊ သီးတင္းသုံးေနေသာ ျမန္မာရဟန္းေတာ္မ်ားမွာ ယခုသုံးေလးနစ္အတြင္း ၁၀၀ ေက်ာ္ေက်ာ္ထိ ရွိလာေသာေၾကာင့္ ျဖစ္ပါသည္။
၄င္းေက်ာင္းတုိက္သည္ကား၊ ဘန္ေကာက္ျမိဳ႔၊ ဘန္ေခေစ်းအနီး ခ်လန္ ၁၃ လမ္းတြင္၊ တည္ရွိေလသည္။
ဝပ္တလုမ္ေက်ာင္းတုိက္
လက္ရွိဝပ္တလုမ္ေက်ာင္းတုိက္တြင္ ဗုုဒၶဘာသာႏိုင္ငံေပါင္းစုံမွ ရဟန္းေတာ္မ်ား ၃၀၀ ေက်ာ္ခန္႔သီးတင္းသုံး ေနထုိင္ၾကရာတြင္ ျမန္မာႏိုင္ငံမွ တုိင္းရင္းသားေပါင္းစုံ ျမန္မာရဟန္းေတာ္မ်ား ၁၀၀ ေက်ာ္ရွိေလသည္။ ထိုင္းႏိုင္ငံရွိ တကၠသိုလ္အသီးသီးတုိ႔တြင္ ပညာသင္ၾကားေနေသာ ျမန္မာရဟန္းေတာ္မ်ားမွာ၊ ၁၄၀ ခန္႔ရွိေလသည္၊ ဘန္ေကာက္ ခ်င္းမုိင္ ဟတ္ယိုင္ စေသာ ျမိဳ ့အသီးသီးတုိ႔တြင္ တကၠသိုလ္ပညာမ်ားကို သင္ၾကားလ်ွက္ရွိၾကသည္၊ ထုိင္းနိင္ငံတြင္ တကၠသိုလ္ တက္ေရာက္လုိေသာ ျမန္မာရဟန္းေတာ္မ်ား အေနျဖင့္ လုိအပ္ေသာ ၾကိဳတင္ျပင္ဆင္မူမ်ားကို သိရွိေစရန္ ပညာဇာနည္း တြင္ ဖတ္ရွူ႔ႏုိင္ပါသည္။
ဘုုရားရွိခုိးသြားရန္ ျပင္ဆင္ေနၾကေသာ ျမန္မာရဟန္းေတာ္မ်ား
ထိုင္းႏိုင္ငံသုိ႔ လာေရာက္ပညာသင္ၾကားေနေသာ ျမန္မာရဟန္းေတာ္မ်ား၏၊ အခက္အခဲမ်ားထဲမွ အေရးအၾကီးဆုုံးတစ္ခုမွာမူ၊ ေနထုိင္စရာ ေက်ာင္းပင္ျဖစ္ေလသည္။ မဟာခ်ဴလာတကၠသိုလ္တြင္ကား ေက်ာင္သားအေဆာင္ရွိေလသည္၊ သုိ႔ေသာ္လည္း ေနရာႏွင့္ေက်ာင္းသား မမွ်ေသးသျဖင့္ အခက္အခဲ ျဖစ္ၾကရပါသည္။
ထိုင္းရဟန္းေတာ္မ်ား ပုံစံျဖင့္ ျမင္ေတြ႔ရေသာ ျမန္မာရဟန္းေတာ္မ်ား
ထုိင္းႏိုင္ငံေရာက္ ျမန္မာရဟန္းေတာ္မ်ားသည္၊ ပညာသင္ၾကားႏိုင္ရန္အတြက္ ေနထုိင္စရာေက်ာင္းမ်ားကို အေရးတၾကီးရွာေဖြရေလသည္၊ သို႔ေသာ္လည္း ထိုင္းဆရာေတာ္မ်ားသည္ကာ ျမန္မာရဟန္းေတာ္မ်ားကုိ လက္ခံရန္ အထူးသျဖင့္ ျငင္းဆန္ၾကေလသည္၊ တစ္ခ်ိဳ ့ကလည္း သမိုင္းေပးဝဋ္ေၾကြးဟု ေျပာဆုိၾကသုူမ်ား ရွိသကဲ့သို႔၊ တစ္ခ်ိဳ ့ကလည္း ဆင္းရဲေသာႏုိင္ငံမွ လာသူူျဖစ္ေသာေၾကာင့္ အထင္ၾကီ္း ေလးစားမူ မရွိေသာေၾကာင့္ လက္မခံလိုၾက ဟူ၍လည္း အမ်ိဳးမ်ိဳးေဝဖန္ၾကေလသည္။
မိမိတို႔ဝတ္ဆင္ထားေသာ ထုိင္းပုံစံမ်ားကုိ မွတ္တမ္းတင္ေနၾကပုံ
မည္သုိ႔ပင္ျဖစ္ေစ၊ ထိုကဲ့သို႔ ေနရာအခက္အခဲမ်ားကို ဒုိင္ခံ၍ ေျဖရွင္းေပးေနေသာ ပုဂၢိဳလ္တစ္ပါးေတာ့ ရွိေလေသးသည္၊ ထုိပုဂၢိဳလ္မွာ ျမန္မာရဟန္းေတာ္မ်ား၏ ေက်းဇူးရွင္ ဝပ္တလုုမ္ေက်ာင္း ဆရာေတာ္ၾကီး ဖရမဟာဘုံးထိန္ ဇုတိေျႏၵာ ပင္ျဖစ္ေလသည္၊ ဆရာေတာ္သည္ လာလာသမ်ွေသာ ရဟန္းေတာ္မ်ားအား တံခါးမရွိ ဓားမရွိ သာသနာျပဳစိတ္ဓာတ္ အျပည့္ျဖင့္၊ အျမဲတမ္းၾကိဳဆိုေနေလသည္။ သုိ႔ေသာ္ ဆရာေတာ္၏ ေက်ာင္းတိုုက္တြင္ ေနရာမရွိေပ၊ မိမိတို႔ေနတတ္သလုိသာ ေနမည္ဆုိပါက၊ အျမဲတမ္း တံခါးဖြင့္ထားေသာ သစ္တစ္ပင္ေကာင္း ငွက္တစ္ေသာင္း နားခုိရာ ပေညာင္ပင္ၾကီးသဖြယ္ ျဖစ္ေလသည္။
ဘုရားရွိခုိးရန္ ၾကိဳတင္ေရာက္ေနၾကေသာ ျမန္မာရဟန္းေတာ္မ်ား
ျမန္မာႏိုင္ငံမွ ေရာက္လာခါစ ရဟန္းေတာ္မ်ားတစ္ခ်ိဳ႔႕သည္ကား၊ ဝပ္တလုမ္ေက်ာင္းတုိက္တြင္ ေနေရးထုိင္ေရး ဆင္းရဲပုံကို ေတြ႔ျမင္ရသျဖင့္၊ အျခားေသာ ထိုင္းေက်ာင္းမ်ားတြင္ ေနရာတစ္ေနရာ ရလုိရျငား အစြမ္းကုန္ က်ဳိးစားရွာေဖြၾကေလေတာ့သည္၊ သို႔ေသာ္လည္း အခ်ီးႏွီိးသာျဖစ္ေလ၏၊ မည့္သည္ေက်ာင္းမ်ားတြင္မွ ေလ်ွာက္ထား၍ မရေသာအခ်ိန္တြင္ကား၊ ျမန္မာရဟန္းေတာ္မ်ား ခုိနားရာ ဝပ္တလုမ္ေက်ာင္းတုိက္သုိ႔သာ၊ ေျခဦးတည္ၾကရေလေတာ့သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ မည့္သည့္ေနရာမ်ားတြင္မွ မရသည့္အဆုံးတြင္ ဝပ္တလုမ္ေက်ာင္းရွိေသးသည္ဟု ဆုိကာ၊ မရအဆုံး ဝပ္တလုမ္းဟူ၍ပင္ ေျပာစမွတ္ ျဖစ္လာရေလေတာ့သည္တကား။
ဘုရားရွိခုိးရန္ ေနရာခ်ထားေပးေနစဥ္ ေစာင့္ဆိုင္းေနၾကပုံမ်ား
ထုိ႔ကဲ့သုိ႔ ေနရာအခက္အခဲမ်ားသေလာက္ ပညာေတာ္သင္ရဟန္းေတာ္မ်ားလည္း မ်ားျပားလာရာ၊ ဝပ္တလုမ္ေက်ာင္းဆရာေတာ္မွ၊ ေျမေနရာတစ္ခုကုိ ေပးသျဖင့္၊ ဝပ္တလုမ္ေက်ာင္းေန ျမန္မာရဟန္းေတာ္မ်ားမွ စုေပါင္း၍ အလ်ွားေပ ၄၀ အနံေပ ၆၀ ရွိေသာ ဝိဇၨာယလျမန္မာေက်ာင္း တစ္ေဆာင္ကုိ သီးသန္႔ ေဆာက္လုပ္ခြင့္ ရရွိလာေလေတာ့သည္။
ဝိဇၨာလယေက်ာင္းေဆာင္ ေမာ္ကြန္း
ထုိ႔သို႔ေသာ အခြင့္အေရးမ်ိဳးသည္ အလြန္အင္မတန္မွ ကံေကာင္းအေၾကာင္းလွျခင္းသာ ျဖစ္ေပသည္၊ ျမန္မာရဟန္းေတာ္မ်ားအတြက္ အလြန္အင္မတန္မွ ဝမ္သာစရာ ျဖစ္ၾကရေပသည္။ ေက်ာင္းတုိက္အတြင္းရွိ ဦးေဆာင္ျမန္မာရဟန္းေတာ္မ်ား ဦၤ္းစီးကား၊ ေဆာက္လုုပ္ျပီးုစီးသြားေသာ ထုိဝိဇၨာလယေက်ာင္းေဆာင္ကို ၂၆-၉-၂၀၁၀ တြင္ စည္းကားသုိက္ျမိဳက္စြာ ေရစက္သြန္ခ်ႏုိင္ခဲ့ျပီးျဖစ္ေလသည္။
ဝိဇၨာလယ ျမန္မာေက်ာင္းေဆာင္ ျမင္ကြင္း
ပညာေတာ္သင္ ျမန္မာရဟန္းေတာ္မ်ားအတြက္ ထာဝရခိုးနားရာ ေနရာတစ္ခုျဖစ္ေလေတာ့သည္။ ျမန္မာရဟန္းေတာ္မ်ားအေနျဖင့္၊ အားတက္စရာျဖစ္ေလေတာ့သည္။ မ်ားမၾကာမီရက္အတြင္း၊ ေနရာမရွိေသးေသာ ျမန္မာရဟန္းေတာ္မ်ားအား ကံစမ္းမဲစနစ္ျဖင့္ ေခါင္းေဆာင္ သံဃာေတာ္မ်ားမွ ေဝငွေပးသြားေပေတာ့မည္ျဖစ္သည္။
ဝိဇၨာလယ ျမန္မာေက်ာင္းေဆာင္ ျမင္ကြင္း
ယခုအခါ ဝပ္တလုမ္ေက်ာင္းတုိက္ေတာ္ၾကီးသည္ကား၊ ပညာေတာ္သင္ ရဟန္းေတာ္မ်ားသာမက၊ ထုိင္းႏိုင္ငံေရာက္ ျမန္မာအလုပ္သမားမ်ားအတြက္ပါ၊ သာေရးနာေရး ဘာသာေရးအခန္းအနားမ်ားကို၊ လြတ္လပ္စြာ ဝင္ထြက္လုပ္ကုိင္ႏိုင္ေသာ၊ သစ္ပင္အရိပ္ၾကီးတစ္ခုသိဖြယ္ ျဖစ္ေနေပေတာ့သည္။
အုိုး...သီးတင္းသုံးေဖာ္ သံဃာေတာ္အေပါင္းတုိ႔ အသင္တုိ႔သည္၊ ထုိင္းႏိုင္ငံတြင္ လာေရာက္ ပညာသင္ၾကားလုိပါက၊ အကၽြႏ္ုပ္တို႔ ဝပ္တလုမ္ေက်ာင္းတုိက္မွ ေႏြးေထြးစြာၾကိဳဆုိပါေၾကာင္းႏွင့္၊ ေနရာအခက္အခဲရွိေနၾကေသာ သံဃာေတာ္မ်ားအားလည္း၊ မရအဆုံး ဝပ္တလုမ္းဟု သေဘာပုိက္ကာ ၾကြလွမ္းေတာ္မူခဲ့ၾကပါရန္၊ ေမာင္းခတ္လုိက္ရေၾကာင္းပါ။
ဆက္ဖတ္ရန္.
လာအားေပးတာ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္..
တစ္ေန့သ၌ ရြာဦးေက်ာင္းေရွ႕ သရက္ပင္ၾကီးေအာက္တြင္ ကပၸိယေက်ာ္ေခါင္ တစ္ေယာက္ နဂိုကမွ မၾကည့္လင္ေသာ သူ၏ မ်က္ႏွွာကုိ ပုပ္သုိးသုိး ျဖစ္ေအာင္ အစြန္းကုန္ဖန္တီးလွ်က္ ၊ တစ္စုံတစ္ခုကို ဘဝင္မက်သည့္ ဟန္ျဖင့္ မိမိ၏ လက္ေမာင္းတို႕ကို ေကြးလုိက္ ဆန္ ့လုိက္ လုပ္ကာ ၊ ေဒါသ ျဖစ္ေနေလ၏။
ထိုအျခင္းအရာကုို ေတြ ့ျမင္ေသာ ရြာဦးေက်ာင္းဆရာေတာ္သည္
‘‘ ေဟ့ - ငေက်ာ္ေခါင္း လာခဲ ့စမ္း’’ ဟုေခၚကား ၊ မင္းဘာေတြ ဘဝင္မက်ျဖစ္ေနတာလဲ ေျပာစမ္း’’
ဟူ၍ ေမးျမန္းေလေတာ့၏ ။
ထိုအခါ ကပၸိယေက်ာ္ေခါင္သည္ သူ႔၏ ထုံးစံအတိုင္း မ်က္စိကုိ ေပကလပ္ ေပကလပ္ လုပ္ကာ၊ အတီေတ ဗာရာဏသီ ခ်ိီေလေတာ့၏ ။
‘‘ မွန္လွပါ ဘုရား တပည့္ေတာ္ ဟုိ ငယ္ငယ္ေလးကတည္းက ဘယ္သန္လို ့ဘယ္နဲ ့စားေရးလာတာကို ဆရာေတာ္ အသိပါပဲ ဘုရား’’ ။
‘‘အဲဒါ ဘာျဖစ္တာတုန္း ငေက်ာ္ေခါင္ ရ႕ဲ ’’ ၊
မွန္ပါ= အခုမွလာျပီး တပည့္ေတာ္ကို ရြာကေကာင္းေလးေတြက ဘယ္ခ်ီးကုိင္လို ့ေခၚပါတယ္ ဘုရား ။ အဲဒါကုိ မေၾကနပ္လုိ႔ ပါဘုရား။
ထုိအခါ ရြာဦးေက်ာင္းဆရာေတာ္သည္ မိမိ၏ တပည့္အေပၚ သနားကရုဏာ သက္မိ၍ ။ ေအာင္ပါ အေၾကာင္းအရာကို ေျပာဆုိကာ အားေပးစကား ေျပာေလ၏ ။ ဆရာေတာ္၏ စကားကုိ ၾကားရျပီးတဲ့ေနာက္၊ ကပၸိယေက်ာ္ေခါင္ သည္ အင္မတန္မွ လွ်င္ျမန္ေသာ အဟုန္ျဖင့္ ၊ တုိက္ခန္းထဲံတြင္ရိွေသာ ပိတ္ျဖဴစၾကီးကုိ ယူျပီလွ်င္ ေက်ာင္းႏွင့္ မလွန္းမကမ္း တစ္ေနရာ၌ အၾကီးတကာ့ အၾကီးဆုံး ဆိုင္းဘုတ္ၾကီးတစ္ခုကို စိုက္ထူလိုက္ေလေတာ့သတည္း ။
၄င္းဆိုင္းဘုတ္ၾကီး၌ ေရးထားေသာ စာမွာ ေအာက္ပါအတုိင္း ျဖစ္ေလ၏ ။
( ၾသဂုတ္လ ၁၃ ရက္ေန႕တြင္ က်ေရာက္ေသာ ကမၻာ့ဘယ္သန္မ်ားေန႔အား လွဳိက္လွဲစြာ ၾကိဳဆိုပါ၏ ) ။
ျပီးလွ်င္ ကမၻာေက်ာ္ ဘယ္သန္ၾကီးမ်ားကိုလည္း ေအာက္ပါအတိုင္း ေရးထားလုိက္ေလ၏ ။
၁။ ကပၸိယေက်ာ္ေခါင္( ရြာဦးေက်ာင္း)
၂။ အိုင္စတိုင္း
၃။ ေဘသုိဗင္
၄။ ဘင္ဂ်မင္ဖရန္ကလင္
၅။ ဂ်ဴးလီယက္ဆီဇာ
၆။ လီယုိနာဒို ဒါဗင္ခ်ီ
၇။ မက္တိြဳင္း
၈။ မိုက္ကယ္အိန္ဂ်လို
၉။ နပိုလီယန္ ဘိုနာပတ္
၁၀။ ဘတ္ဘလို ပီကာဆို
၁၁။ ၀ိတိုရိယ ဘုရင္မၾကီး
၁၂။ စီလင္ဒီယြန္း(ဂီတ)
၁၃။ ေဂ်ာ့မိုက္ကယ္(ဘတ္စကက္)
၁၄။ ဂ်င္မီဟင္းဒရစ္
၁၅။ ဖီးလ္ကုိလင္း(တင္းနစ္)
၁၆။ ေပၚလ္မကၠေနး(us သမၼတ)
၁၇။ အန္တိုနီပါကင္း
၁၈။ ဘရုစ္လီ
၁၉။ ကာရိုးဘားနတ္
၂၀။ ဒန္နီကာေရး
၂၁။ တြမ္ခရု“
၂၂။ ကီးႏူးရိဗ္
၂၃။ ေမာ္ဂန္ ဖရီးမင္း
၂၄။ ဆာရာဂ်က္ ဆီကာ ပတ္ကား
၂၅။ မာရီလင္မြန္ရုိး
၂၇။ အိဗာသြန္ပဆန္
၂၈။ ဂ်က္ဆန္ အလက္ဇျႏၵား
၂၉။ ဂ်င္ကဲရင္း
၃၀။ ဂ်ဴလီယာေရာဘတ္
၃၁။ လုပယ္ရီ
၃၂။ နီကုိကစ္ဒ္မင္း
၃၃။ ေအာ္ပရာဝင္းဖေရး
၃၄။ ပီလီ(ေဘာလုံး)
၃၅။ လာရီဘတ္
၃၆။ ေဘးလ္၀ယ္တန္
၃၇။ ဂ်င္မီေကာ္နာစ္
၃၈။ ဂ်ိမ္းစ္ ဂါဖီးလ္
၃၉။ အားဘတ္ဟုူးမား
၄၀။ ဟယ္ရီအက္စ္ ထရူးမင္း
၄၁။ ဂါးရက္စ္ဖို႔ဒ္မင္း
၄၂။ ေရာ္နယ္လ္ေရဂင္
၄၃။ ေဂ်ာ့ဘုခ်္
၄၅။ ဘီးလ္ ကလင္တန္
၄၆။ ရာဇာေန၀င္း(ျပည္တြင္းျဖစ္)
၄၇။ အိျႏၵာေက်ာ္ဇင္( ။ )
၄၈။ သီဟတင္စုိး ( ။ )
၄၉။ သ်ွီသူုေအာင္(ရတီမဂၤဇင္းေအဒီတာ) ဟူ၍ ေရးသားထားေလ၏ ။
နဂုိကတည္းကမွ ေဆာင့္ၾကြၾကြနုိင္လြန္းေသာ ကပၸိယေက်ာ္ေခါင္းသည္ကား ၊ ယခုကဲ့သုိ ့နပုိလီယံက အစ ရာဇာေန၀င္း အဆုံး ရွိေသာ ပုဂၢိဳလ္မ်ားသည္လည္း သူ႕ကဲ့သုိ ့ဘယ္သန္မ်ား ဟု သိလုိက္ရသျဖင့္ ။ အလြန္ဂုဏ္ယူ ဝင့္ၾကြားလ်ွက္ရိွေလေတာ့ သထည္း ။ ။
ၾသဂုတ္လ ၁၃ ရက္ေန ့တြင္ က်ေရာက္ေသာ ကမၻာ့ဘယ္သန္မ်ားေနအား ့ဤေဆာင္းပါးျဖင့္ ဂုဏ္ျပဳလိုက္ပါသည္။ ။
ဆက္ဖတ္ရန္.
လာအားေပးတာ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္..
ထိုင္းဘုရင္မၾကီး သီရိေခတ္
ထိုင္း ဘုရင္မၾကီး သိရိေခတ္ (สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ ) (Somdej Phra Nangchao Sirikit Phra Boromarajininat) ကုိ ၁၉၃၂ ခု ၾသဂုတ္လ ၁၂ ရက္ေန႔တြင္၊ ေမြးဖြားခဲ့သည္၊ ခမည္းေတာ္မွာ ထိုင္းမင္းသားၾကီး ခ်န္ဒရာမူရီဆူနတ္ ျဖစ္သည္။
ျပည္သူလူထု၏ ေမတၱာကုိ အျပည့္အဝ ရရွိေသာ မိဖုရားသီရိေခတ္
အ႒မေျမာက္ ရာမဘုရင္ဘြဲ႕ခံ အနႏၵာမဟီဒုိး နတ္ရြာစံျပီးေနာက္ နန္းတက္လာေသာ၊ လက္ရွိ နဝမေျမာက္ ရာမဘုရင္ ဘူမိေဘာ အဒူလ်ာဒက္(ဂ်္)ႏွင့္ ၁၃၉၅ ခုနစ္ ဧျပီလ ၂၈ ရက္ေန႔တြင္ စုလ်ာရစ္ပတ္ လက္ထပ္ထိမ္းျမားခဲ့သည္။
စုလ်ာရစ္ပတ္ လက္ထပ္ထိမ္းျမားခဲ့စဥ္က
မိဘုရားသိရိေခတ္ႏွင့္ ဘုရင္ဘူမိေဘာ တို႔သည္၊ ဆြစ္ဇာလန္ႏိုင္ငံတြင္ ပညာသင္ၾကားေနခဲ့စဥ္ ကတည္းက ေမတၱာမ်ွေနခဲ့ၾကသည္ ဟု လူသိမ်ားၾကေလသည္၊ မင္းသမီးသိရိေခတ္သည္ကား ႏုပ်ဳိစဥ္အရြယ္က ကမၻာေပၚရွိေတာ္ဝင္မင္းသမီးမ်ား ထဲတြင္ အေခ်ာဆုံးအလွဆုံး စာရင္ဝင္ခဲ့သူ တစ္ေယာက္ျဖစ္ေလသည္။
မင္းသမီး သိရိေခတ္သည္ ဘုရင္ဘူမိေဘာ ႏွင့္အတူ ေသ်ွာင္းေနာက္ ဆံထုံးပါ ဆိုသကဲ့သုိ႔ နယ္စြန္ နယ္ဖ်ားမ်ားသို႔ လိုက္ပါလွ်က္ ျပည္သူ ျပည္သားမ်ားအား လက္ေဆာင္မ်ား ေပးျခင္း ေဆးဝါးကုသေပးျခင္း၊ အစရွိေသာ လူသား အက်ဳိးျပဳလုပ္ငန္းကို မျငီးမညဴ လိုက္ပါ ေဆာင္ရြက္ေလသည္။
အထူးသျဖင့္ ထိုင္းအမ်ိဳးသမီးကေလးမ်ား၏ ဘဝဖူလုံေရး အတြက္ အသက္ေမြးဝမ္းေက်ာင္း ပညာရပ္မ်ားကို သင္ၾကားေစရန္ အားေပး ကူညီခဲ့ေလသည္။
သိရီေခတ္သည္ ထိုင္းဘုရင္ ဘူမိေဘာ၏ တစ္ဦးတည္းေသာ မိဖုရားေခါင္ၾကီး အျဖစ္ျဖင့္ ေနလာခဲ့သည္မွာ ယေန႕ သက္ေတာ္ အားျဖင့္ ၇၈ နစ္သို႔တိုင္ခဲ့ေလျပီ။ သုိ႔ေသာ္လည္း မိဖုရားသိရိေခတ္အား ေမတၱာပ်က္ေသာ ထိုင္းျပည္သူတစ္ဦၤးတစ္ေယာက္မ်ွ မရွိေသးေပ။
သီရိေခတ္တို႔၏ မိသားစု
အကၽြႏ္ုပ္သည္ သူတစ္ပါး တုိင္းျပည့္တြင္ လူမျဖစ္ခ်င္ေသာ္လည္း၊ အကၽြႏု္ပ္ ေမြးဖြားေသာ တုိင္းျပည္တြင္ကား ထိုကဲ့သို႔ မင္း မိဖုရားမ်ား ရွိခဲ့ပါမူ ေကာင္းေလစြာ့ဟု ဆုေတာင္းရင္း၊
တိုင္းသူ ျပည္သားမ်ား အေပၚတြင္ ရင္ဝယ္သားကဲ့သုိ႔ ေမတၱာထားကာ အုပ္ခ်ုဳပ္ေနေသာ မိဖုရားသီရိေခတ္သည္-၁၂-၈-၂၀၁၀ ေန႕တြင္ က်ေရာက္ေသာ ၇၈ ႏွစ္ျပည့္ ေမြးေန႔ မွသည္ ေနာင္ႏွစ္ေပါင္း မ်ားစြာေသာ ကာလတိုင္ေအာင္၊ စိုးစံအုပ္ခ်ဳပ္ မင္းလုပ္ႏိုင္ပါေစသတည္း
ဆက္ဖတ္ရန္.
လာအားေပးတာ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္..
ဘုန္းဘုန္း...ဘုရား..ကိုယ္စိတ္ႏွစ္ပါး က်န္းမာ ခ်မ္းသာစြာ သာသနာၿပဳႏိုင္ပါေစ.....
ေအာက္မွာ တူေတာ္ေမာင္တစ္ေယာက္က အလြန္သိခ်င္ပါသၿဖင့္..ကရုဏာေရွ႕ထားလို႕ ေၿဖႀကားေပးပါရန္ ေလ်ွာက္ထားအပ္ပါသည္...ဘုရား။
ဒကာ/ ေဇာ္လင္း
ေမး။ ။ ဆရာေတာ္ဘုရား တပည္႔ေတာ္ရုိေသ ေလးျမတ္စြာ ဦးခိုက္
ေလွ်ာက္ထားပါသည္ဘုရား။ ရဟန္းေတာ္မ်ားကြမ္းစားျခင္းသည္ အာပတ္သင္႔၊ မသင္႔ သိလိုပါသည္ဘုရား။
အကယ္၍ အာပတ္သင္႔ပါက မည္သို႔ေသာ အာပတ္မ်ိဳးျဖစ္ပါသလဲဘုရား။
ေဒသနာ ႀကားပါက ေပ်ာက္၊မေပ်ာက္ လည္းသိလိုပါသည္ ဘုရား။ ေဆးလိပ္ေသာက္ျခင္း ႏွင္႔ ပတ္သက္၍ လည္းသိလိုပါသည္ဘုရား။
ေျဖ။ ။ ရဟန္းေတာ္မ်ား ကြမ္းစားျခင္းသည္ အာပတ္မသင့္ဟု မွတ္ပါ၊ သို႔ေသာ္လည္း အခ်ိဳ႕အခ်ိဳ႔ေသာ ဆရာေတာ္ၾကီးမ်ားသည္ကား၊ ေနလြဲေသာအခါ၌ သုံးေဆာင္ေလ့မရွိသည္ကုိ မွတ္သားဖူးပါသည္။
ထုိ႔သုိ႕မသုံးေဆာင္းျခင္းသည္လည္း ဝိနည္းကို အလြန္ေလးစားေသာေၾကာင္ ့ျဖစ္ပါသည္၊ စားသုံးေနေသာ ဆရာေတာ္မ်ားကိုလည္း အာပတ္သင့္သည္ဟု မမွတ္ယူသင့္ေပ။
အႏုဇာနာမိ ဘိကၡေဝ ဓူမနတၱံ၊ ဘိကၡေဝ- ရဟန္းတို႔၊ ဓူမနတၱံ- အခိုးလိပ္ကို- ဝါ- ေဆးလိပ္ကို၊ အႏုဇာနာမိ- ခြင့္ျပဳေတာ္မူ၏။ ဟူ၍ ေနမေကာင္းေသာ ရဟန္းေတာ္တစ္ပါးအား ေဆးလိပ္ေသာက္ခြင့္ ေပးသည္ကုိ မဟာဝါပါဠိေတာ္တြင္ မွတ္သားဖူးပါသည္။
ေနမေကာင္းေသာအခါ ေဆးလိပ္ေသာက္ခြင့္ရွိပါသည္၊ က်န္းမာေနေသာအခါမ်ားတြင္ကား မေသာက္သင့္ဟု မွတ္ယူရပါမည္။ အာပတ္သင့္မည္ဆိုပါက ဒုက္ကဋ္ အာပတ္သင့္ပါသည္၊ ဒုက္ကဋ္အာပတ္သည္ အလြန္ေသးငယ္ေသာ အာပတ္ျဖစ္ပါသည္၊ ေဒသနာၾကားပါက ေပ်ာက္ေလသည္။
အာပတ္ (၇)မ်ိဳးရွိသည့္အနက္၊ ေဒသနာၾကားရုံျဖင့္ မေပ်ာက္ေသာ အာပတ္မ်ားမွာ သံဃာဒိေသသ္ႏွင့္ ပါရာဇိက နစ္မ်ိဳးသာ ရွိသည္ဟုမွတ္ပါ။ သို႔ေသာ္ သံဃာဒိေသသ္သည္ကား ေပ်ာက္ေအာင္ကုစားနည္း ရွိပါေသးသည္။
ေမး။ ။ ေအာက္ပါ ေရးသားခ်က္ႏွင္႔ ပတ္သက္၍ ရွင္းလင္းစြာသိလိုပါသည္ ဘုရား။
(ရဟန္းတို႔၏ ကာလိက ၄ ပါး)
၁။ ယာဝကာလိက=ဆြမ္း၊ ဟင္း၊ မုန္႔၊ ခဲဖြယ္၊ ေဘာဇဥ္ စသည္မ်ား(၎တို႔ကို ေနအရုဏ္တက္မွစ၍ မြန္းမတည္႔မီ အကပ္ခံ၍ ရဟန္းတို႔ သုံးေဆာင္အပ္သည္)
၂။ ယာမကာလိက=အေဖ်ာ္ရွစ္ပါး(၎တို႔ကို ေနလဲြသည္မွစ၍ ညဥ္႔သုံးယံပတ္လုံး ဆာေလာင္ေသာအခါ ဘုဥ္းေပးသုံးေဆာင္အပ္သည္)
၃။သတၱာဟကာလိက=ေထာပတ္၊ ဆီဦး၊ ႏွမ္းဆီ၊ ပ်ား၊ တင္လဲ စသည္မ်ား(၎တို႔ကို အကပ္ခံ၍ ခုနစ္ရက္ပတ္လုံး သုံးေဆာင္ဘုဥ္းေပးအပ္သည္)
၄။ ယာဝဇီဝက=ဆီးျဖဴ၊ သွ်ိသွ်ား၊ သဖန္းခါး၊ ငရုတ္စေသာ သစ္သီးသစ္ရြက္မ်ား (၎တို႔ကို အေၾကာင္းရွိေသာ္ တစ္သက္ပတ္လုံး သုံးေဆာင္အပ္သည္) ထို႔ေၾကာင္႔ ရဟန္းသံဃာမ်ား ကြမ္းစားျခင္း(ကြမ္းရြက္စားျခင္း)သည္ အာပတ္မသင္႔ပါ။
ယာဝဇီဝက အရ တစ္သက္ပတ္လုံး သုံးေဆာင္ႏိုင္ပါသည္။ (ခုဒၵသိကၡာ)
ေျဖ။ ။ အထက္ပါ ေရးသားခ်က္မ်ားမွာ ေနလြဲညစာ မစားရဟု သိကၡာပုဒ္ကို ပညတ္လိုက္သည္ႏွင့္ တစ္ျပိဳက္နက္၊ မည္သည့္ စာေသာက္ဖြယ္ရာမ်ားကို ေနလဲြေသာ အခါ မစားေကာင္းသနည္းဟု ရဟန္းေတာ္မ်ား သံသယ ျဖစ္လာသည္ကို၊ ေျဖရွင္းထားျခင္းမ်ားျဖစ္ပါသည္။
အထက္ပါ ေလးမ်ိဳးထဲတြင္၊ အကပ္ခံျပီၤးသည့္ေနာက္ အရုဏ္တက္သည္အခိ်န္မွ ေနမြန္းမလြဲခင္ စားသုံးေကာင္းေသာ အရာ၊ ခုနစ္ရက္ပတ္လုံး စားသုံးအပ္ေသာ အရာ၊ တစ္သက္လုံးစားသုံးေကာင္းေသာ အရာဟု ခြဲျပထားျခင္းျဖစ္ပါသည္။
ကိုရင္ငယ္မ်ားအတြက္ ထုပ္ထားေသာ ရွင္က်င့္ဝတ္ စာအုပ္တြင္ ေလ့လာမွတ္သားနုိင္ပါသည္။
အထက္ပါ အမ်ိဳးအစားမ်ားျဖင့္ ညိွႏိုင္းၾကည့္ျပီ္း၊ နီးစပ္ရာ ဆရာေတာ္ သံဃာေတာ္မ်ားကိုလည္း ေမးစမ္းၾကည့္ေစခ်င္ပါသည္၊ ရြာဦၤးေက်ာင္းဆရာေတာ္လည္း ၾကားဖူးနားဝမ်ားကုိသာ သိသေလာက္ကေလးျဖင့္ ေျဖၾကားေပးလုိက္ျခင္းသာ ျဖစ္ပါသည္၊
ဝိနည္းအရာဟူသည္ အလြန္က်ယ္ ျပန္႔လွပါသည္။ လူ႔ေလာကတြင္လည္း အလြန္က်ယ္ျပန္႔ေသာ ဥပေဒမ်ားကို ဥပေဒပညာရွင္မ်ားသာ သိႏုိင္စြမ္းေလသည္ကို အထူးသတိျပဳေစခ်င္ပါသည္။
ဆက္ဖတ္ရန္.
လာအားေပးတာ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္..
ၹ
တစ္ေန႔သ၌ အင္းစိန္ျမိဳ႕ ေဖာ့ကန္ရပ္ကြက္ မဂၤလာလမ္းတြင္ အသက္ ၂၅- ၃၀ ဝန္းက်င္ရွိ္ စတိုးဆိုင္ပုိင္ရွင္ အမ်ိဳးသမီး တစ္ေယာက္သည္၊ ေရာင္းမထြက္နိုင္ေသာ မိမိ၏ဆိုင္မွ ေပါင္မုန္႕မ်ား ကို ျပန္လည္ သိပ္ဆည္း ရင္း၊ နွေျမွာတသျဖစ္ေနခုိက္၊ မိမိ၏ ဆုိင္ႏွင့္မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္တြင္၊ ဆုိင္းခန္းဖြင့္ရန္ လာေရာက္ ေနရာခ် ေနေသာ တစ္ျခားအမ်ိဳးသမီးငယ္တစ္ေယာက္ကုိ သတိထား မိေလ၏၊
၄င္းစတိုးဆိုင္ပုိင္ရွင္ အမ်ိဳးသမီးသည္၊ သူမ၏ အေတြ႕အၾကဳံအရ ဤေနရာ ဤေဒသ၌ ေစ်းဆုိင္ လာဖြင့္သူ မွန္သမွ် အရံွုးႏွင့္သာ ရင္ဆိုင္ခဲ့ရပုံမ်ားကုိ ျပန္လည္ေတြးၾကည့္ရင္း၊ ဆုိင္ခန္းျပင္ဆင္ ေနသူ အမ်ိဳးသမီး ငယ္ေလးကို သနားမိေသးေတာ့၏။
သူကုိယ္တိုင္းမွာလည္း အေရာင္းမသြက္ျဖစ္ေနရသည့္အထည့္၊ ဤကဲ့သုိ႔ မိမိဆုိင္ႏွင့္ ကပ္လွ်က္ေနရာတြင္ ေနာက္ထပ္ဆုိင္တစ္ဆုိင္ လာေရာက္ဖြင့္ခဲ့ပါက အက်ိဳးနည္းရေခ်ရဲ့ ဟုလည္း၊ စိတ္ကူးမိေလသည္။ မည္သုိ႔ ပင္ျဖစ္ေစ၊ မိမိဆုိင္အေရာင္းသြက္ေရးအတြက္ မွတ္မိသမ်ွေသာ ဂါထာမႏၱရားမ်ား ကုိသာ ရြတ္ဖတ္ ေနမိ ေလ၏၊
သို႔ေသာ္လည္း ေနာက္ထပ္ဖြင့္ရန္ ျပင္ဆင္ေနေသာ ဆုိင္မွာ မိမိကဲ့သို႔ စတုိးဆုိင္ မဟုတ္ေၾကာင္းကို အကဲခပ္မိသျဖင့္ အနည္းငယ္ ေနသာထုိင္သာရွိသြားေတာ့၏၊ အေတာ္အသင့္ သပ္သပ္ရပ္ရပ္ရွိေသာ ၄င္းဆုိင္ငယ္ေလးသည္၊ စာေသာက္ဆုိင္ေသာ္၄င္း၊ ထမင္းဆိုင္ေသာ္၄င္း တစ္ခုခုျဖစ္ရမည္ဟု တြက္ဆထားလုိုက္ေလ၏။
ေနာက္တစ္ေန ့နံနက္ မုိးလင္း၍ မိမိ၏ စတိုးဆုိင္ကို ဖြင့္ရန္အသြား၊ ပရိတ္သတ္အနည္း ငယ္ စည္ကားေနေသာ ၄င္းဆုိင္ကေလးကို၊ အမွတ္မထင္သတိထားမိသြား၏၊ ရခုိင္မုန္႔တီ အာပူလွ်ာပူဟူ၍လည္း ဆုိင္းပုဒ္ငယ္တစ္ခုကုိ ခပ္ရုိးရုိးကေလး ခ်ိဳတ္ဆြဲထားေသး၏၊
စိတ္ဝင္စားမိ၍ အေသအခ်ုာ ေလ့လာၾကည့္မိေသာအခါတြင္ကား။ ဆုိင္ခန္း၏ ေခါင္းရင္း ဖက္တြင္၊ အသက္ ၂၀ ဝန္းက်င္ရွိ ရဟန္းငယ္တစ္ပါးလည္း ရွိေနသည္ကုိ ေတြ႔ရသျဖင့္ ပို၍ပင္ စိတ္ဝင္စားစြာ မိမိဆုိေပၚမွ ေန၍ အစအဆုံး ဂရုတစုိက္ ၾကည့္ေနမိ၏။
ခဏအၾကာတြင္ ၄င္းရဟန္းငယ္သည္၊ မိမိ၏ေရွ႕တြင္ခ်ထားေသာ ေသာက္ေရခြက္ကုိ ဟန္ပါပါျဖင့္ ထက္ဝက္ခန္႔ ေသာက္ျပီးေနာက္၊ က်န္ထက္ဝက္ခန္႔ကို ပလပ္စတိတ္အိပ္ငယ္ တစ္လုံးတြင္ ထည့္ကာ၊ ဆုိင္ရွင္အမ်ိဳးသမီးငယ္အား၊ ေရာ့..ဟူ၍လွမ္းေပးလုိက္ေလ၏ ျပီးလ်ွင္ ၄င္းရဟန္းငယ္သည္ ဆုိင္ခန္းထဲရွိ လူသူမ်ားကို ခပ္ဆပ္ဆပ္ စကားအနည္းငယ္ ေျပာျပီးလ်ွင္၊ မုန္႔တီတစ္ခြက္ကို အားရပါးရ သုံးေဆာင္ေနေလေတာ့၏။
ဆိုင္ရွင္အမ်ိဳးသမီးသည္၊ ရဟန္းငယ္ေပးေသာ ပလပ္စတိတ္ေရထုပ္ကေလးကုိ တရုိေသ ယူေဆာင္ လာျပီးလွ်င္၊ စာပြဲခင္းက်င္းထားရာ အေပၚတြင္ ၾကိဳးတစ္ေခ်ာင္းျဖင့္ တပ္ဆင္လုိက္၏၊ ထုိသို႔တပ္ဆင္ ေနစဥ္တြင္လည္း ၄င္းရဟန္းငယ္မွ မၾကာမၾကာ အမိန္႔ေပးေနသကဲ့သို စကားမ်ား လွန္းလွန္း ေျပာေန သည္ကို ဝုိးတဝါး လွမ္းျမင္ေနရေလ၏။ ရဟန္းငယ္သည္ကား ၄င္းဆုိင္ခန္းရွိ သူမ်ားအေပၚ အေတာ္ ၾသဇာရွိပုံရ၏။
စတုိးဆုိင္ပုိင္ရွင္ အမ်ိဳးသမီးသည္ အလြန္အင္မတန္မွ စိတ္ဝင္းစားမိသျဖင့္၊ ခ်က္ခ်င္း ဆိုသလို၊ မိမိဆိုင္ေပၚမွ ဆင္းကာ၊ ရခိုင္မုန္႔တီတစ္ခြက္ကုိ သြားေရာက္အားေပးလိုက္ေလ၏၊ ျပီၤးလွ်င္ ၄င္းရဟန္းငယ္အား မိမိဆိုင္ေပၚသို႔ ပင့္ကာ၊ အခ်ိဳပြဲအခ်ဥ္ပြဲမ်ားဆက္ကပ္လုိေၾကာင္း ေလ်ွာက္ထား ေလေတာ့၏၊
ရဟန္းငယ္ကမူ မိမိမွာ စာခ်တာဝန္ရွိေနေသး၍ ေနာက္တစ္ပတ္ တနဂၤေႏြ ေန႔ႏွင့္ ဥပုသ္ေန႔ႏွင့္ တုိက္ဆုိင္ခဲ့လ်ွင္ မုခ်လာေရာက္မည္ျဖစ္ေၾကာင္း၊ သို႔ေသာ္လည္း ဒကာမၾကီၤး၏ စတုိးဆိုင္ေပၚသို႔ မတက္ေရာက္ေတာ့ပဲ ဤမုန္႕တီဆိုင္ခန္းသို႔ လာေရာက္ကပ္ႏိုင္ေၾကာင္းကို ေျပာၾကား လုိက္ေလေတာ့၏၊
စတုိးဆုိင္ပုိင္ရွင္ အမ်ိဳးသမီးသည္ အလြန္ဝမ္းေျမာက္ဝမ္းသာ ျဖစ္သြားေလေတာ့၏၊ ၄င္းစတုိးဆုိင္ပုိင္ရွင္ အမ်ိဳးသမီး၏ အထင္မွာ ဤဦ္္းဇင္းငယ္သည္၊ ေစ်းေရာင္းေကာင္းရန္အတြက္ ေရမန္းျဖင့္ သိဒၶိတင္ေပး သည္ဟု အတိအက် ယူဆထားေလ၏၊
တုိက္တိုက္ဆိုင္ဆုိင္ပင္လွ်င္ မုန္႔တီဆုိင္ကေလးသည္လည္း တစ္ပတ္အတြင္း အေတာ္ေလးကုိ ေရာင္းအားေကာင္းလာခဲ့ေလေတာ့၏ အပ်င္းေျပမုန္႔တီဆုိင္ဖြင့္ၾကည့္သည္ဟု ဆိုေစကာမူ တစ္ေန႔ကို မုန္႔ဖတ္ ၁၂ ပိႆာထိ ေရာင္းခ်ရေလ၏၊ မနက္အေစာၾကိ္းကတည္းက ေန႔လည္ ၁ နာရီေလာက္ထိ လက္လည္သည္ဟူ၍မရွိေပ။
ထိုမထင္မွတ္ပဲ ေစ်းေရာင္းေကာင္းေနသည္ကိ္ု ျမင္ေသာအခါ စတုိးဆိုင္ပုိင္ရွင္ အမ်ိဳးသမီးသည္ ဦးဇင္းငယ္ ၾကြလာမည့္ေန႔ကုိ တေမ်ွာ္ေမ်ွာ္ျဖင့္ ေစာင့္ေန ရွာ၏၊ ဥပုသ္ေန႔ႏွင့္ တနဂၤေႏြေန႔ တုိက္ဆုိင္လွ်င္ ၾကြလာ မည္ဟု ေျပာခဲ့ေသာ ဦးဇင္းငယ္၏ စကားကို အျမဲၾကာေယာင္ ေနမိေလ၏၊
အမွန္မွာမူ ဦၤးဇင္းငယ္ဆုိလိုသည္မွာ ဥပုသ္ေန႔မ်ားတြင္မွ စာဝါပ္ိတ္ေသာေၾကာင့္ ဥပုသ္ေန႔မွ ၾကြလာခဲ့မည္ ဟု ဆုိလုိျခင္းျဖစ္ေလသည္၊ တနဂၤေႏြေန႔ ႏွင္ ့တုိက္ ဆုိင္ေစခ်င္သည္ မွာကား ဦၤ္းဇင္းငယ္၏ ေမာင္ႏွမမ်ား အလုပ္နားသည့္ရက္ႏွင့္ တုိက္ဆုိင္လုိေစေသာ ေၾကာင့္ျဖစ္ ေလည္။
ဤသည္ကုိပင္လွ်င္ အလြန္အထင္ၾကီးေနေသာ စတုိးဆုိင္ပိုင္ရွင္ အမ်ိဳးသမီးမွာမူ ေန႔ထူး ေန႔ျမတ္ကိ္ု ေရြး၍ ၾကြလာမည့္ဟု အထင္ေရာက္ေနေလေတာ့သည္။
ေနာက္တစ္ပတ္ၾကာလွ်င္ ဦးဇင္းငယ္ ၾကြလာျပီး သူအင္မတန္မွ ၾကိဳက္နစ္သက္ေသာ ရခိုင္မုန္႔တီကို အားရ ပါးရ သုံးေဆာင္ေနေလေတာ့၏၊ ၄င္းဦးဇင္းငယ္သည္ကား ရခုိင္မုန္႔တီ္ကို အလြန္ၾကိဳက္နစ္သက္၏၊ ငယ္စဥ္က ဆိုလွ်င္ ရခုိင္မုန္႔တီေကၽြးမည္ဟု ေျပာျပီးကာမွ အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင္း မေကၽြးျဖစ္ခဲ့လွ်င္ကား ထုိေန႔အဖို႕ မည္သည့္ အစားအစာကိုမွ မစားေသာက္ေတာ့ေပ။ ယခု အသက္ၾကီးလာသည့္တုိင္ေအာင္ ထုိအက်င့္ကုိ မစြန္႔လြတ္ႏုိင္ေသးေပ။
ရခိုင္မုန္႔တီသုံးေဆာင္ျပီး၍ မၾကာခင္ပင္လွ်င္ စတိုးဆုိင္ပိုင္ရွင္အမ်ိဳးသမီးတစ္ေယာက္ အလြန္ရုိေသေသာ အမူအယာျဖင့္ ေရာက္လာေလေတာ့၏၊ ဦးဇင္းငယ္မွာ ဤမွ်ရုိေသ ကိုင္းရွို္င္း ေသာ အမူအယာျဖင့္ မိမိေရွ႕ တြင္ လာေရာက္ထုိင္ေနေသာ အမ်ိဳးသမီး တစ္ေယာက္၏ ေရွ႕တြင္ ကိုယ့္ကိုကုိယ့္ မယုံသကၤာျဖင့္ မေနတတ္ မထိုင္တတ္ျဖစ္ေနေလေတာ့၏၊
စတုိးဆုိင္ပုိင္ရွင္ အမ်ိဳးသမီးေလွ်ာက္ထားသည္မွာကား= မွန္လွပါဦၤးဇင္းေလးဘုရား၊ တပည့့္မေတာ္မ ဆိုင္ခန္းအတြက္ ေရမန္းတစ္ပုလင္းေလာက္ မန္းေပးေတာ္မူပါဘုရား.. ဟူ၍ျဖစ္ေလ၏၊
ဦၤးဇင္းငယ္သည္ အလြန္အံ့ၾသေသာ အမူအယာျဖင့္ ေဘးဘီးဝဲယာကုိ အနည္းငယ္ အကဲခပ္ၾကည့္ျပီးလွ်င္၊ ဒကာမၾကီး ဘာေျပာတာလဲ ဟု မယုံသခၤါ ေမးမိေလေတာ့၏၊ ထုိအခါ စတိုးဆုိင္ပုိင္ရွင္ အမ်ိဳးသမီး သည္ လည္း၊ ဆုိင္ဖြင့္သည့္ေန႔က ဦၤးဇင္းငယ္ကုိယ္တုိင္ ထုတ္ေပးခဲ့ ေသာ ေရထုပ္ကေလးကုိ လက္ညိွုညြန္ျပကာ၊
ေဟာ..ဟုိက အရွင္ဘုရား မန္းေပးခဲ့တဲ့ မေနာမယဂမၻီရ ေရမန္းလိုမ်ိဳး တပည့္ေတာ္မကိုလညး္ ခ်ီၤးျမင့္ေပးပါ ဘုရားဟု ထပ္မံေလ်ွာက္ထား လိုက္ေလေတာ့၏။
ဦၤးဇင္းငယ္သည္ အရာအားလုံးကို သေဘာေပါက္သြားသျဖင့္ ရယ္ခ်င္ေသာစိတ္ကုိ ေအာင့္အီးသီးခံျပီး၊ ဤသို႔ျပန္လည္ ရွင္းျပရေလေတာ့၏။
အဲဒီၤ ..ေရထုတ္က ေရမန္းမဟုတ္ဘူး ဒကာမၾကီ္ရဲ ႕….ဟု စအခ်ီကာျဖင့္၊ ၄င္းေရထုပ္ငယ္ ကို စာပြဲေပၚမွ ေန၍ ၾကိဳးတစ္ေခ်ာင္းျဖင့္ ခ်ည္ထားသည္မွာကား မုန္႔ဖတ္ႏွင့္ အျခား တုိလီ မုိလီမ်ား ကို ယင္ေကာင္ နားမွာစုိး သျဖင့္၊ ယင္ေကာင္မ်ားကုိ ေျခာက္လွန္႕ရန္အတြက္ တမင္သက္သက္ စာေျခာက္ရုပ္ကဲ့သို ့လုပ္ထားေသာ ေရထုပ္သာျဖစ္ေၾကာင္း၊ ဘယ္လုိ မႏၱရားကိုမွ မတတ္ေၾကာင္း ယင္ေကာင္မ်ား မလာႏုိင္ရန္ ၄င္းေရထုတ္ကေလးကုိ ယုိင္ထုိးလွဳပ္ေပးျခင္းျဖင့္ ဟန္႔တားထား ျခင္းသာ ျဖစ္ေၾကာင္း ရွင္းျပရေလေတာ့၏။
စတိုးဆုိင္ပုိင္ရွင္ အမ်ိုဳးသမီးမွာလည္း မိမိ၏အျဖစ္ကို မိမိသိရွိရသျဖင့္ ၄င္းအမ်ိဳးသမီး ႏွင္ ့ဆုိင္ခန္းရွိ ညီအစ္ကုိ ေမာင္ႏွမမ်ား အားလုံးတုိ႔မွာ တစ္ညီၤတစ္ညြတ္တည္း..ဝါး..ဟား..ဟား ဟူ၍ ျပိဳင္တူ ထြက္သြား ၾကေလေတာ့သတည္း။
ထုိစဥ္က ေရမန္းမန္းေသာ ဦးဇင္းငယ္မွာ ကပၸိယေက်ာ္ေခါင္၏ဆရာရင္း ရြာဥိ္းေက်ာင္းဆရာေတာ္ ျဖစ္ေလသည္၊ မုန္႔တီဆုိင္ပုိင္ရွင္မွာ ရြာဦၤးေက်ာင္းဆရာေတာ္၏ အစ္မျဖစ္ေလသည္၊ စတိုးဆုိင္ပုိင္ရွင္ မွာကား ေဖာ့ကန္ရပ္ကြက္တြင္ အလြန္နာမည္ၾကီၤးေသာ ဦၤးတင္ေမာင္စတိုးဆုိင္ ျဖစ္ေလသည္။
ဤသို႔လွ်င္ လူတို႔မည္သည္၊ မိမိတို႔၏ အားကုိးရာကို လြဲမွားစြာ ရွာမီွးတတ္ၾကေလသည္၊
ဆက္ဖတ္ရန္.
လာအားေပးတာ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္..
