တစ္ေန႔သ၌ အကၽြႏု္ပ္ကပၸိယေက်ာ္ေခါင္သည္၊ ထိုင္းႏိုင္ငံ၏ ဒုတိယျမိဳ႔ေတာ္ ခ်င္းမိုင္(ဇင္းမယ္)ျမိဳ႔သုိ႔၊ ရြာဦးေက်ာင္း ဆရာေတာ္ႏွင့္အတူ ေရာက္ရွိသြားေလ၏။ အကၽြႏု္ပ္သည္ကား အလြန္တရာ စပ္စုတတ္လြန္းသည္ အားေလ်ွာ္စြာ၊ ဟိုစပ္စပ္ ဒီၤိစပ္စပ္လုပ္ေလေတာ့၏၊
သြားေရာက္စပ္စုခဲ့ေသာ ေနရာမ်ားတြင္ အကၽြႏု္ပ္စိတ္အဝင္စားဆုံးေသာ ေနရာမ်ားမွာ၊ ခ်င္းမိုင္တကၠသိုလ္္၊ ပရဟိတအလုပ္ကို အားက်ိဳးမာန္တက္လုပ္ေဆာင္ေနေသာ၊ ဝပ္စုဖရီဖႏၷ ေက်ာင္းတိုက္ၾကီၤးႏွင့္၊ ရုိးရာအဝတ္အစားမ်ားျဖင့္ လွပေသသပ္စြာ ကျပေဖ်ာ္ေျဖေနၾကေသာ ခ်င္းမိုင္ေတာင္ေပၚမွ ထိုင္းလွပ်ဳိျဖဴေလးမ်ားပင္ ျဖစ္ေလ၏။
ခ်င္းမုိင္တကၠသိုလ္တြင္ ဘာသာရပ္အလုိက္ သင္ၾကားပုိ႔ခ်ေနေသာ ဆရာဆရာမမ်ား ျမန္မာရဟန္းေတာ္မ်ား ျမန္မာေက်ာင္းသား ေက်ာင္းသူမ်ားႏွင့္ ဗဟုသုတ ဖလွယ္ခဲ့ရျခင္းသည္လည္း၊ အကႊႊႊႊြ်ႏု္ပ္အတြက္ အလြန္တရာမွ အားရေက်နပ္ဖြယ္ပင္၊
ေတြ႔ဆုံေဆြးေႏြးပြဲတြင္ ရြာဦးေက်ာင္းဆရာေတာ္၏ ကမၻာၾကီးပူေႏြလာမွူ အေၾကာင္းႏွင့္ ကူးဆက္ေရာဂါ မ်ားအေၾကာင္း၊ ဘုန္းၾကီးႏွင့္ ပရဟိတအေၾကာင္း၊ မႏၱေလးတုိင္း ရန္ကင္းေတာင္အနီးမွ စိန္ခေနာင့္ေတာင္ ေက်းရြာအေၾကာင္း၊ စသည္စသည္အားျဖင့္ အေၾကာင္းအရာမ်ားစုံလင္လွေတာ့၏။
၄င္း ဝပ္စုဖရိဖႏၷေက်ာင္းတိုက္သည္ကား၊ ပတ္ဝန္းက်င္းရွိ မရွိဆင္းရဲသားမ်ားႏွင့္ မိဘမဲ့ခေလးသူငယ္မ်ားကုိ ျပဳစုပ်ိဳးေထာင္းေနေသာ ေက်ာင္းတစ္ေက်ာင္းျဖစ္သည္။
0 Comments:
Post a Comment