မိမိသည္ နိုင္ငံေရး ဘုန္းၾကီးလည္း မဟုတ္ပါ နိုင္ငံေရး ပိုစ့္မ်ားလည္း မေရးပါ သို ့ေသာ္ ေရးခ်ိန္တန္လာေသာေၾကာင့္ ေရးလိုက္ပါသည္ "အမရပူရ မဟာဂႏၶာရံုဆရာေတာ္ အရွင္ဇနကာဘိ၀ံသ"သံဃာေတာ္မ်ားအတြက္ ပရိယတၱိသာသနာႏွင့္ဆိုင္ေသာ က်မ္းစာအားလံုးေရးသားေတာ္မူခဲ့သည္ ။ သုတၱန္ဘာသာ ဋီကာ တအုပ္သာ ေရးဖို ့က်န္ခဲ့သည္ရုပ္ပံု ရွင္က်င့္၀တ္မွ စ၍ အေၿခၿပဳသဒၵါ နာမ္ဂိုဏ္းစဥ္ အာခ်ာတ္ဂိုဏ္းစဥ္ မွသည္ အဆင့္ၿမင့္မားလြန္းေသာ စာေပမ်ား သံဃာထု အားလံုး အသံုးၿပဳၾကရသည္ လူမ်ားအတြက္ ရတနာဂုဏ္ရည္ ကိုယ္က်င့္အဘိဓမၼာ မွသည္ အဆင့္ၿမင့္ ပုဂၢိဳလ္ ၿဖစ္နိုင္သည့္အထိ က်မ္းစာေပါင္း မ်ားစြာ ေရးသားေတာ္မူသည္ သာသနာေတာ္၀ယ္ ေနလိုလလို ထြန္းေထာက္ေတာ္မူခဲ့၍ ၂၁ ရာစု ဗုဒၶေဃာသ ဟုပင္ နာမည္တြင္ခဲ့ နာမည္တင္ေနဆဲၿဖစ္ေသာ ဆရာေတာ္ၿဖစ္ပါသည္။ "တိပိဋကဓရ ဆရာေတာ္ အရွင္သုမဂၤလာလကၤာရ"အမရပူရ မဟာဂႏၶာရံုဆရာေတာ္၏ တပည့္အရင္း တပါးၿဖစ္ေတာ္မူသည္။ သက္ေတာ္ ၂၇ သိကၡာ ၀ါေတာ္ ၇ ၀ါမွ်ၿဖင့္ တိပိဋကဓရ ၿဖစ္ေတာ္မူခဲ့၍ တိပိဋကဓရ ၿဖစ္သည္ႏွစ္တြင္ ရန္ကုန္ၿမိဳ ့ ကမၻာေအး မဟာဂႏၶာရံု ေက်ာင္းတိုက္ကိုတည္ေထာင္ေတာ္မူသည္တစ္ၾကိမ္ပို ့ခ်လွ်င္ တစ္နာရီခြဲ ၿဖင့္ တစ္ေန ့လွ်င္ စာ၀ါ ၇ ၀ါ ၈ ၀ါမွ်ပို ့ခ်ေတာ္မူခဲ့သည္ ၁၉၉၃ ၁၃၅၂ ခု ႏွစ္ မႏၱေလးၿမိဳ့တြင္ သံဃာေတာ္မ်ားကို စစ္တပ္မွ ပစ္ခတ္၍ မႏၱေလးသံဃာထုမွ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဳးၾကီးေစာေမာင္ ဦးေဆာင္ေသာ န၀တ အစိုးရအားသပိတ္ေမွာက္ သံဃာကံၿပဳေတာ္မူၾကသည္။ သာသနာအတြက္ အသက္စြန္ ့လွဴထားေတာ္မူေသာ တိပိဋကဓရ ဆရာေတာ္သည္ သပိတ္ေမွာက္ကံေဆာင္ေသာ သတင္းကို ၾကားေသာအခါ မိမိတပည့္မ်ားအားၾသ၀ါဒေပးေတာ္မူသည္ သံဃာဆိုတာ ညီညြတ္ရသည္ .. သံဃာအဆက္ဆက္ ညီညြတ္ခဲ့၍ ယေန ့တိုင္ေအာင္ သာသနာေတာ္တည္ေနၿခင္းၿဖစ္သည္ မႏၱေလးသံဃာက အစိုးရကို သပိတ္ေမွာက္ ကံေဆာင္၍ ရန္ကုန္သံဃာက သပိတ္မေမွာက္ခဲ့ေသာ္ သံဃာညီညြတ္ေရး ပ်က္ၿပားလိမ့္မည္ သံဃာညီညြတ္ေရးကို ေရွးရွဳ၍ သာသနာအတြက္ တာ၀န္ေက်ရမည္ဟု မိန္ေတာ္မူသည္အင္းစိန္ရြာမ တိုက္အုပ္ဆရာေတာ္ ။ ေရႊဘုန္းပြင့္ဆရာေတာ္ ။ ေက်ာက္ကုန္းေမဒိနီ ဆရာေတာ္စေသာ ထင္ရွားေသာဆရာေတာ္မ်ားကို ပင့္ဖိတ္၍ ဆရာေတာ္က ဥကၠဌ ။ အင္းစိန္ရြာမ တိုက္အုပ္ဆရာေတာ္က အတြင္းေရးမွဳး တာ၀န္ယူကာ စစ္အစိုရအား သပိတ္ေမွာက္ကံၿပဳေၾကာင္း လက္မွတ္ေရးထိုး ေပးပို ့ခဲ့သည္ တပည့္ စာခ်ဘုန္းေတာ္ၾကီးမ်ားကို ေစလႊတ္၍ ၆ ထပ္ၾကီး ဘုရားတြင္ အစိုးရအား သပိတ္ေမွာက္ကံ ၿပဳေစေတာ္မူသည္ ဒီသံဃာ သပိတ္ေမွာက္လွ်င္ ကိုးကြယ္စရာ သံဃာမ်ားစြာရွိသည္ဟု သေဘာထားေသာ စစ္အစိုးရသည္ ထိုသို ့ သပိတ္ေမွာက္ကံၿပဳခံရသည္ကို အစပိုင္းတြင္ မမွဳခဲ့ပါ နိုင္ငံေတာ္ လမ္းဖြင့္ပြဲစေသာ ပြဲလမ္းမ်ားတြင္ သံဃာမ်ားကိုပင့္သည္ ။ မက္ေမာေလာက္ေအာင္ TV ေအာက္စက္မွ အစ လွဴသည္ .. သို ့ေသာ္ ငယ္ၿဖဴသံဃာမ်ား ၾကြေရာက္ေတာ္မမူၾက ေတာထြက္သံဃာမ်ားသာ ၾကြေရာက္ေတာ္မူၾကသည္ အစိုးရၿပဳလုပ္ေသာ သံဃာ့ အခန္းအနားမ်ားတြင္ သံဃာ့ထိုင္ခံုေနရာမ်ားစြာ လြပ္လပ္ေနသည္ ထို ့ထက္ဆိုးသည္ကား စစ္တပ္ မိသားစု၀င္မ်ား ကြန္လြန္ေသာ္ အသုဘသို ့ၾကြေရာက္ခါ ရစက္ခ် သရဏဂံုတင္ေပးမည့္ သံဃာေတာ္မရွိၿဖစ္ရသည္ မိမိတို ့ တိပိဋက မဟာဂႏၶာရံုေက်ာင္းသည္ ေခ်ာတြင္းကုန္း ကပစ ၁၀၆ စစ္တပ္ႏွင့္ နီး၍ ထိုသတင္းမ်ားကို သိခဲ့ရသည္ မိသားစု၀င္ေသလို ့မွ အသုဘ ေရစက္ခ် သရဏဂံုတင္ေပးမည့္ ဘုန္းၾကီးမရွိေသာ္ မ်က္ရည္က်ၾကရေသာ ေအာက္ေၿခ စစ္တပ္မိသားစုႏွင့္ အထက္အရာရွိမ်ားမွ တဆင့္ ထိပ္ပိုင္းေခါင္းေဆာင္မ်ား ၿပႆနာ တက္ရေတာ့မည့္အေၿခအေနတြင္ န၀တ အစိုးရမွ အမိန္ ့ထုတ္သည္။ သပိတ္လွန္မေပးလွ်င္ ၿပင္းထန္စြာအေရးယူမည္ဟု ဆရာေတာ့္ထံ စာပို ့သည ၿမန္မာ့အသံမွ တနာရီၿခားတစ္ခါ ထိုအမိန္ ့ကို အသံလႊင့္သည္ အမိန္ ့ေၾကၿငာစာ ထုတ္လႊင့္ၿပီးခ်ိန္အတြင္း စစ္ခ်ီေတး စစ္သည္ေတးမ်ား အဆက္မၿပတ္ထုတ္လႊင့္ခဲ့သည္ ဆရာေတာ္က သပိတ္လွန္လက္မွတ္ထိုးမေပးလိုေသာ္လည္း အစိုးရအေၾကာင္းကို ဆရာေတာ္၏ ဆရာ မႏၱေလး မဟာ၀ိသုဒၶါရံုတိုက္ သံေတာ္ဆင့္ ဆရာေတာ္မွ ေဖ်ာင္းဖ်ေၿပာဆို လက္မွတ္ထိုးေစေတာ္မူသည္ ဆရာ့စကားကို မပယ္ရွားလို၍ သပိတ္လွန္ေၾကာင္း လက္မွတ္ထိုးေပးခဲ့ရသည္ ထိုညက မွတ္မွတ္ရရ မိုးၾကိဳး ၁၂ ၾကိမ္ေက်ာ္မွ် ပစ္သံၾကားရသည္ န၀တ အစိုးရ သတ္မွတ္ခ်ိန္ အတိုင္မီ သပိတ္လွန္လက္မွတ္ ထိုးေပးခဲ့ေသာ္လည္း စစ္အစိုးရမွ အာဃာတတရား ၾကီးမားစြာၿဖင့္ လက္မွတ္ထိုးၿပီး ေနာက္တစ္ေန ့ သံဃာေတာ္မ်ား ဆြမ္းခံၾကြေတာ္မူၾကခ်ိန္ ဆရာေတာ္အား ဖမ္းေခၚသြားၾကသည္။ ဆရာေတာ္ ဘယ္ဆီဘယ္၀ယ္သို ့ေရာက္သည္ဟု သတင္မၾကား တလေလာက္ၾကာမွ ၿမစ္ၾကီးနားေထာင္သို ့ပိုေဆာင္ခံရေၾကာင္း သိၾကရသည္ ၿမစ္ၾကီးနားေထာင္မပို ့ခင္ စစ္ခုံရံုးသို ့ပိုသည္ .. ဆရာေတာ္အား စစ္ေဆးမည့္ ဗိုလ္မွဳးၾကီးအား အၿခားဗိုလ္မွဳးတစ္ဦးမွ မင္းစစ္ေဆးရမဲ့သူက တၿခားသူမဟုတ္ဘူး တိပိဋကဓရ ဆရာေတာ္ၿဖစ္သည္ဟု ေၿပာဆိုၿပီး စာေရးဆရာ ကုသလဗုဒၶိ ေကာင္းၾကြယ္ေရးသားေသာ တိပိဋကဓရ ဆရာေတာ္ၾကီးငါးပါး စာအုပ္ကိုေပးခဲ့သည္ ထို စစ္ေဆးရန္တာ၀န္က် ဗိုလ္မွဳးၾကီးလည္း ထိုတာ၀န္ကို ေရွာင္လႊဲခဲ့သည္ ထိုေခတ္ထိုအခါက သတင္းစာမ်ားတြင္ ဘယ္ရဟန္းသည္ ဘယ္ေနရာမွာ အရက္မူးေနသည္ ဘယ္မိန္ကေလးကို ဆြဲလားရမ္းလားလုပ္သည္ဟု သတင္းစာမ်ားတြင္ ဓာတ္ပံုမ်ားၿဖင့္ သတင္းမ်ားစြာ လႊင့္ခဲ့သည္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဳးၾကီးေစာေမာင္ ၿမစ္ၾကီးနားဘက္သို ့ ခရီးစဥ္ထြက္ေသာအခါ တိပိဋကဓရ ဆရာေတာ္ၿဖစ္လွ်က္ နိုင္ငံေရးလုပ္ေသာ ဘုန္းၾကီးမ်ားလည္းရွိဟု သတင္းစာတြင္ 8 point စာလံုးမဲၾကီးမ်ားၿဖင့္ ေရးသားခဲ့သည္ကို သတိထား သတိရ သူမ်ား ရွာေဖြၾကပါကုန္ တိပိဋကဓရ ဆရာေတာ္သည္ သံဃာညီညြတ္ေရး ႏွင့္ သာသနာ့အေရးကိုသာ ၾကည့္၍ န၀တ အစိုးရအား သပိတ္ေမွာက္ကံၿပဳခဲ့ၿခင္းသာ ၿဖစ္သည္ နိုင္ငံေရးလုပ္ေသာ ဘုန္းၾကီးလည္း မဟုတ္ပါ ၂၀၀၇ စက္တင္ဘာတြင္ လမ္းေပၚထြက္၍ ေမတၱာပို ့ၾကေသာ သံဃာေတာ္မ်ားမွာ အစိုးရမွ ယာယီ သကၤန္းပတ္ေပးေသာ အတုအေယာင္မ်ားမွလြဲ၍ စာသင္သား သံဃာေတာ္ အစစ္အမွန္မ်ားသာၿဖစ္သည္ ယာယီ အတုအေယာင္မ်ားသည္လည္း မိဘ ေဆြမ်ိဳး အသက္စည္းစိမ္ အိုးအိမ္ကို ေၾကာက္လန့္၍သာ လုပ္ၾကရသည္ဟု ယူဆမိသည္။ "သီလၾကီးေလးပါး လံုၿခံဳလွ်င္ သီလၾကီးေလးပါးလံုၿခံဳလွ်င္ သံဃာစစ္ သံဃာမွန္သာ ၿဖစ္သည္ သံဃာဟူသည္ ဘယ္ေခတ္ ဘယ္အခါကမွ အတုအေယာင္ မရွိခဲ့ပါေပ သံဃာေတာ္ အဆက္ဆက္သည္ ဒကာ ဒကာမ တို ့အေပၚ၀ယ္ တာ၀န္ေက်ခဲ့ၾကသည္ခ်ည္းၿဖစ္သည္ ကိုယ္တိုင္ ပရိယတ္ ပဋိပတ္ သာသနာ့တာ၀န္မ်ား ေက်ပြန္ေတာ္မူၾကရံုသာ မက ဒကာ ဒကာမတို ့အား သံသရာ၀ယ္ အထက္တန္း ဘ၀မ်ားသို ့တိုင္ေအာင္ တဆင့္တက္၍ နိဗၺာန္တိုင္ေအာင္ ပို ့ေဆာင္ေပးေတာ္မူၾကသည္ သတၱိ ဗ်တၱိရွိ၍ ထက္ၿမက္ေသာ .. အတိုက္အခံ လုပ္သည္ဟု အစိုးရမွ ယူဆေသာ သံဃာေတာ္မ်ားမွာ အေၾကာင္းတစ္မ်ိဳးမ်ိဳးၿဖင့္ ဖိႏွိပ္၍ လူ၀တ္လဲ ခံခဲ့ရသည္ခ်ည္းၿဖစ္သည္ ဟိုးယခင္ ေခတ္အခါက သာသနာေတာ္သန္ ့ရွင္းေရး အမည္တပ္လ်က္ ထူးၾကီးဆရေတာ္ ။ ဦးစံတင့္ စတုနိကာယေကာ၀ိဒ စေသာ ပုဂၢိဳလ္မ်ား လူ၀တ္လဲခံခဲ့ရသည္ကို ၾကည့္လွ်င္ သိနိုင္ေပသည္ ။ နိုင္ငံေတာ္ သံဃာ့မဟာနာယက ဆရာေတာ္ၾကီးမ်ားသည္လည္း ထိုအေၾကာင္းကို သိ၍ ထိုသို ့ၿပဳလုပ္ခံခဲ့ရလွ်င္ သက္ေတာ္ ရြယ္ေတာ္ႏွင့္ မိမိတို ့ကိုယ္က်င့္သိကၡာကို ငဲ့ကြက္ေတာ္မူၾကရေသာေၾကာင့္ ေရငံု ႏွဳတ္ပိတ္သာ ေနေတာ္မူၾကရကုန္သည္ ။ ယခု အခါ သံဃာတု သံဃာေယာင္ဟူေသာ စကားလံုးမ်ား က်ယ္ေလာင္စြာ သံုးလာၾကသည္ ၿမန္မာနိုင္ငံ၀ယ္ သံဃာဦးေရ အရမ္းမ်ားေနသည္ သံဃာအတြက္ ေခါင္းခဲရ၍ ေနာင္တခ်ိန္ သာသနာေတာ္ သန္ ့ရွင္းေရး အမည္ေပးကာ ႏွိပ္ကြက္ဖို ့ အစပ်ိဳးၿခင္းလားဟု ထင္မိပါသည္။ "အထူးသတိေပးခ်က္" သံဃာေတာ္မ်ား ညီညြတ္ေတာ္မူၾကသည္မွာ ဘုရားရွင္၏ ၀ိနည္း ဥပေဒေတာ္ ပယ္ႏွဳတ္စရာ ၿပင္ဆင္စရာ ရွိသည္ဟု ေၿပာစရာ မလိုေလာက္ေအာင္ ဥပေဒတိက်မွန္ကန္ခဲ့၍ ၿဖစ္သည္ အကယ္၍မ်ား ၿမန္မာနိုင္ငံသည္ မွန္ကန္၍ အမ်ားလက္ခံေသာ စစ္မွန္ေသာ ဥပေဒေပၚေပါက္လာပါက စီးပြါးေရး ခိုင္မာဖြံ ့ၿဖိဳးလာေပမည္ ထိုအခါ သာသနာေဘာင္၀ယ္ အေခ်ာင္ေနသည္ဟု ယူဆသူတို ့က ယူဆေနၾကေသာ သံဃာေတာ္မ်ားလည္း ယခုေလာက္ မ်ားေတာ့မည္ မဟုတ္ ဥပေဒ မွန္ကန္ဖို ့ႏွင့္ နိုင္ငံေတာ္ ဖြံ ့ၿဖိဳးတိုးတက္ဖို ့သာ လိုေပသည္ တာ၀န္ကိုယ္စီ ေက်ပြန္ၾကဖို ့ အေရးၾကီးသည္ ။ ဘုရားေလာင္း ဆဒၵန္ဆင္မင္းသည္ ေသာနုတၳိဳရ္ မုဆိုးအား အေသသတ္နိုင္ပါေသာ္လည္း မုဆိုးၿခံဳထားေသာ သကၤန္းကို ၿမင္ရေသာအခါ ဘုရား ပေစၥက ဗုဒၶါတို ့၏ အသံုးအေဆာင္ကို ငါ့အားလာၿပေပသည္ ဒီလို အ၀တ္မ်ိဳး ဘ၀သံသရာတြင္ ေတြ ့ၾကံဳရဖို ့ အလြန္ခဲယဥ္းသည္ ငါသည္လည္း ပါရမီၿဖည့္ေနေသာ ေယာက်ၤားေကာင္း ေယာက်ၤားၿမတ္ၿဖစ္သည္ သူ ့အသက္ကို မေသေစေကာင္းဟု သာၾကည္စြာ လႊတ္ေပးရံုမက ဆင္စြယ္ တစ္စံု ..။ မုဆိုးအတြက္ ၇ရက္အတြင္း ၿပည္ေတာ္ၿပန္ေရာက္ေစရန္ ပရိတ္အရံအတားမ်ား ၿဖင့္ ခ်ီးေၿမွာက္ေတာ္မူခဲ့သည္ၾသကာသပင္ေၿဖာင့္ေအာင္ မရေသာ တခ်ိဳ ့ေသာ လူတန္းစားမ်ားသည္ သာသနာေတာ္၏ ဂုဏ္ေက်းဇူး သံဃာေတာ္တို ့၏ ဂုဏ္ေက်းဇူးဆိုသည္ကို သိဖို ့ အင္မတန္မွ ခက္ခဲေလသည္ ။ မိမိဘ၀ကို မိမိမတူးၿဖိဳမွီ အသိေနာက္မက်ေသးခင္ မၿပစ္မွားသင့္ေသာ သူမ်ားအား မၿပစ္မွား မိေစဖို ့ ေစတနာၿဖင့္ေရးသားရပါသည္ သာသနာေတာ္အတြက္ အႏၱရာယ္ က်ေရာက္မည့္ အခါတိုင္း သံဃာေတာ္သည္ ေၾကာင့္ၾကမဲ့ ေနေတာ္မမူၾကပါေပ မိမိေရးသားေသာစာသည္ မည္သူ ့ပုဂၢိဳလ္ အဖြဲ ့အစည္းကိုမွ် ရည္ရြယ္၍ေရးသားသည္ မဟုတ္ပါ နိုင္ငံေရးဆိုသည္ကိုလည္း စိတ္မ၀င္းစား .. မပ်က္စီးသင့္ေသာသူမ်ား ဘ၀သံသရာ မပ်က္စီးေစဖို ့ သံဃာ့ဂိုဏ္း မသင့္ေစဖို ့ မိမိကိုယ္ကိုယ္ မိမိၿပန္လည္၍ တူးၿဖိဳဖ်က္ဆီးသူမ်ား မၿဖစ္ေစဖို ့ သာသနာအရွည္ခံ့၍ တည္တံ့ေစဖို ့သာ ရည္ရြယ္ပါသည္ သစၥာစကား မွန္ကန္ပါက အမိၿမန္ၿပည္ ေအးခ်မ္းသာယာ၍ သာသနာေတာ္သည္ ေနလို လလို ထြန္းလင္းေတာက္ပပါေစသတည္း ။ အၿမဲတမ္း ေဘးမသန္းပဲေအးခ်မ္းသာယာ သံသရာ၀ယ္ ခ်မ္းသာေပ်ာ္ရႊင္စြာ ဘ၀ခရီးကိုၿဖတ္ နိဗၺာန္အထိ တက္လွမ္းနိုင္ၾကပါေစ ။ မွတ္ခ်က္။ ။ ကုိယ္ပိုင္ ေဆာင္းပါ မဟုတ္၊ ေမးလ္မွတစ္ဆင့္ ရလာေသာ ေဆာင္းပါးအား သေဘာက်၍ ျပန္လည္ တင္ျပလုိက္သည္။
ျပည္သူခ်စ္္ေသာ ထိုင္းဘုရင္မင္းျမတ္ ဘူမိေဘာအဒူလ်ာဒက္(ဒ္)၏ ၈၄-နစ္ျပည့္ ေမြးေန႕။
ကပၸိယေက်ာ္ေခါင္ ႏွင့္ ဒန္အိုးပ်ံ
တစ္ေန႔သ၌ အကၽြႏု္ပ္ ကပၸိယေက်ာ္ေခါင္သည္၊ ဦးဇင္းငယ္တစ္ပါးႏွင့္ လုိက္ပါလ်ွက္ တာေမြျမိဳ႔နယ္အတြင္း လွည့္လည္ကာ၊ ဆြမ္းအလုိ႔ငွာ ဖိတ္မန္တကာ့ ျပဳေနေလေတာ့၏၊ ရန္ကုန္ စာသင္သားတုိ႔ထုံစံအတုိင္း အိမ္စဥ္လွည့္လည္ကာ ဆြမ္းဖိတ္ေနျခင္း ျဖစ္ေလသည္။ တစ္လမ္းဝင္ တစ္လမ္းထြက္ျဖင့္ ဆြမ္းဖိတ္လာခဲ့သည္မွာ ရပ္ကြက္ေပါင္းမနည္းေတာ့ေပ၊ သို႔ေသာ္ အကၽြႏု္ပ္၏ အားနည္းခ်က္ေၾကာင့္ ေပေလာ့၊ သို႔တည္းမဟုတ္ ဦးဇင္းငယ္၏ ပါရမီဘုန္းကံနည္းပါးျခင္းေၾကာင့္ေပေလာ့ မဆုိႏိုင္ေပ၊ ညေန ၆ နာရီ ထိုခါနီး အခ်ိန္ထိ ဆြမ္းခံအိမ္ဟူ၍ မည္မည္ရရ မရေသးေခ်။. ရန္ကုန္တြင္ ဆြမ္းခံအိမ္ လိုက္၍ဖိတ္ရျခင္းမွာ စာသင္သား ရဟန္းပ်ဳိမ်ားအတြက္ အလြန္တရာ ခက္ခဲေသာ အလုပ္တစ္ခု ျဖစ္ေလသည္။ မိမိသေဘာက်ေသာ စာသင္တုိက္ျဖစ္၍ ေနခ်င္ေသာ္လည္း ဆြမ္းခံအိမ္ အလုံအေလာက္မရွိခဲ့ေသာ္ အခက္ၾကဳံတတ္ၾကရေလသည္။ ဆြမ္းဖိတ္ရာ၌ ေတြ႔ရတတ္ေသာ အခက္အခဲမ်ားမွာ ဤသို႔တည္း။ အခ်ိဳ႔ေသာ ဒကာ ဒကာမ်ားမွာ မိမိတို႔အိမ္တြင္ ဆြမ္းခံၾကြေနေသာ ကိုယ္ေတာ္ေလးမ်ား ေျမာက္မ်ားစြာ ရွိေနၾက၍ လက္မခံလိုၾကေတာ့ေၾကာင္း ေျပာဆိုတတ္ၾကျခင္း၊ အခ်ိဳ႔ေသာ ဒကာ ဒကာမမ်ားမူကာ၊ မိမိတုိ႔ကို မိမိ ဧည့္သည္ဟုဆုိကာ အိမ္ရွင္မ်ား မရွိ၍ လက္မခံလိုေၾကာင္း ျငင္းတတ္ၾကေလသည္။ သို႔ေသာ္ ထုိပုဂၢိဳလ္မ်ားသည္ကား အမွန္စင္စစ္ ဧည့္သည္မ်ား ဟုတ္ မဟုတ္ကုိ ၾကည့္ရုံႏွင့္ သိႏိုင္ေလသည္၊ လက္မခံလုိ၍ အေၾကာင္းျပျခင္းသာျဖစ္ေလသည္။ ထုိ႔သုိ႔ အစရွိေသာ အေၾကာင္းျပခ်က္ေပါင္းစံုမ်ားျဖင့္ တစ္ေနကုန္ ဆြမ္းခံအိမ္ ဖိတ္၍ မရသည့္အဆုံးတြင္ကား၊ ေနာက္ဆုံးအေနျဖင့္ ဤတိုက္တစ္လုံးကုိ တက္၍ ဖိတ္ေတာ့မည္ဟု ဆုံးျဖတ္ခ်က္ခ်ကာ၊ ရွစ္ထပ္တုိက္ၾကီး တစ္လုံးကို ဗဟုိျပဳလ်ွက္ နစ္ဦးသားေလ်ွာက္လွမ္းလာခဲ့ေလေတာ့သည္။ တုိက္ေပၚသို႔ မတက္မီ ေလွကားဝတြင္ မဂၤလာမရွိစြာျဖင့္ပင္ အမ်ိဳးသမီးၾကီးတစ္ဦးႏွင့္ အမ်ိဳးသာတစ္ဦတု႔ိ အားေပါင္အာရင္းသန္သန္ျဖင့္ ျငင္းခုံေနၾကသည္ အကၽြႏု္ပ္ကပၸိယေက်ာ္ေခါင္ အကဲခမ္မိခဲ့ေလသည္။ ၄င္းအသံသည္ကာ ေျမညီထပ္မွသည္ ငါးထပ္ေျမာက္ထိေအာင္ ဆူညံေနေလေတာ့၏၊ ဤသို႔ႏွင့္ပင္ အကၽြႏု္ပ္တုိ႔နစ္ဦးသား ဆြမ္းခံအိမ္အလုိ႔ငွာ မရလည္း ရလည္းအျမတ္ဟု ဆိုကာ တုိက္ခန္းမ်ားကို တစ္ခန္းျပီး တစ္ခန္း စတင္ဖိတ္ေလေတာ့၏၊ သို႔ေသာ္ အေပၚဆုံးထပ္သုိ႔ ေရာက္သည့္တုိင္ေအာင္ မည့္သည့္အိမ္ကမ်ွ လက္ခံခဲ့ျခင္း မရွိေသးေခ်တကား။ ထုိအခါ၌ ကၽြႏ္ုပ္ကပၸိယေက်ာ္ေခါင္သည္၊ စိတ္မရွည္ေတာ့သည္ျဖစ္၍ ၄င္းကိုယ္ေတာ္ငယ္အား ေတာ္ေတာ္ဘုန္းကံပါရမီနည္းတဲ ့ကိုယ္ေတာ္ဟု ေျပာဆုိကာျဖင့္၊ ဒီတစ္ၾကိမ္ ငါကုိယ္တုိင္ဖိတ္မည္၊ ကိုယ္ေတာ္ အသာေနဟု ဆုိကာ၊ ရွစ္ထပ္ေျမာက္သို႔ တက္ခဲ့ေလေတာ့့၏၊ ရွစ္ထပ္ေျမာက္သို႔အတက္တြင္းကား လင္းမယားစကားမ်ားသံလုိလို အသံတစ္ခုကိုၾကားမိ၍၊ ငေက်ာ္ေခါင္ အေသအခ်ာ နားေထာင္စမ္း ဒီအသံ ဘယ္ကလာသလဲဟု ေမးေလ၏၊ ကၽြႏု္ပ္သည္ကား အလြန္တရာပါးနပ္သူျဖစ္၍ ဤသို႔ျပန္ေျဖလိုုက္ေလ၏၊ ဒီကိုယ္ေတာ္ႏွယ္ ေအာက္ထပ္ေလွကားတက္ဝမွာ အာေပါင္အာရင္းသန္သန္ႏွင့္ စကားမ်ားေနၾကတာကုိ မျမင္ခဲ့ဘူးလား၊ အဲဒီက လာတဲ့ အသံေပါ့ဟု၊ ခပ္တည္တည္ျဖင့္ပင္ ျပန္လည္ေျဖၾကားလိုက္ေလ၏၊ ရွစ္ထပ္သို႔ေရာက္သည္ႏွင့္ ၄င္းအသံသည္လည္း အနည္းငယ္ ပို၍က်ယ္ေလာင္လာသကဲ့သို႔ထင္ရေလသည္။ အကၽြႏု္သည္ကား ေလွကားမ်ား၏ ပဲ့တင္သံေၾကာင့္ ေအာက္ထပ္က အသံဟုသာ တစ္ထစ္က်တြက္ဆလုိက္ေလသည္။ တံခါးမ တစ္ခုေရွ ့တြင္ ကုိယ္ေတာ္ငယ္ႏွင့္ အကၽြႏု္ပ္တုိ႔နစ္ဦးသား မတ္တပ္ရပ္လ်ွက္၊ ဆြမ္းခံဖိတ္ရန္ တံခါးကို အကၽြႏ္ုပ္ကိုယ္တိုင္ ေခါက္မည္အျပဳတြင္၊ ဒုန္းဟူေသာ အသံတစ္ခုႏွင့္ ၄င္း တံခါးမၾကီးပြင့္ထြက္လာေလေတာ့၏၊ တစ္ခဏခ်င္းျဖင့္ပင္လ်ွ အလြန္လ်ွင္ျမန္ေသာ အဟုန္ျဖင့္၊ တံခါးဝမွ ဒန္အိုးတစ္လုံး ပလူပ်ံသကဲ့သုိ႔ ထြက္က်လာျပီးလ်ွင္၊ အကၽြႏု္ပ္၏ နားထင္နားမွ ျဖတ္ေက်ာ္ကာ၊ ဒိုင္းဟူေသာ အသံႏွင့္အတူ တစ္ဖက္နံရန္ကုိ ထိမွန္ေလေတာ့၏၊ အရာအားလုံးကုိ ကၽြႏု္ပ္သေဘာေပါက္သြားခဲ့ေလျပီ၊ အကၽြႏုု္ပ္သည္ ငယ္စဥ္က ဆရာေအာင္ျမင့္ထံတြင္ သင္ခဲ့ဖူးေသာ၊ မွတ္မိသမ်ွေသာ ခရာေတးအကြက္ျဖင့္ ၄င္းဒန္အုိးပ်ံအား တိမ္းေရွာင္ကာ ေလကဲ့သုိ႔လ်ွင္ျမန္ေသာ အဟုန္ျဖင့္ စကၠန္႔ပိုင္းအတြင္း ရွစ္ထပ္တုိက္ၾကီး၏ ေျမညီထပ္သို႔တုိင္ေအာင္၊ ေျပးဆင္းခဲ့ရေလေတာ့၏၊ အမွန္မွာ ရွစ္ထပ္သုိ႔အတက္တြင္ ၾကားခဲ့ရေသာ အသံမွာ၊ ေျမညီထပ္က လာေသာအသံ မဟုတ္ပဲ၊ ဆြမ္းဖိတ္ရန္အလုိ႔ငွာ အကၽြႏ္ုပ္ကိုယ္တုိင္ တံခါးေခါက္ရန္ ၾကံစည္ေနေသာ တုိက္ခန္းတြင္းမွ လင္းမယားရန္ျဖစ္ေနေသာ အသံသာ ျဖစ္ေၾကာင္းကို အကၽြႏု္ပ္ ေနာက္မွ သိရွိခဲ့ရေလသည္၊ အကယ္၍သာ ထိုေန ့ထုိအခ်ိန္က ထုိတုိက္ခန္းအား တံခါးေခါက္၍ ဆြမ္းဖိိတ္မိခဲ့ပါမူ။ .
ထြက္ေပါက္
တစ္ေလာကလုံးက ငါ့အား မေကာင္းဆိုးဝါးၾကီးသဖြယ္ ၾကည့္ေနၾကျပီ။ စက္ဆုတ္ရြံရွာဖြယ္ သတၱဝါၾကီးတစ္ေကာင္လုိ သေဘာထားေနၾကျပီ။ အႏၱရာယ္ေကာင္းၾကီးသဖြယ္ က်ိန္ဆဲေနၾကျပီ။ ငါလာရာ လမ္းေၾကာင္းတစ္ေလ်ွာက္ အတားအဆီးမ်ားစြာတုိ႔ျဖင့္ ငါ့အား ကန္႕ကြက္ေနၾကေလျပီ။ ငါ့ကို အျပီးပိုင္ တုိက္ထုပ္ႏိုင္ရန္ မဟာစီမံကိန္းၾကီးမ်ား ခ်မွတ္ေနၾကေလျပီ။ ငါ့၏ေက်းဇူးတရားကိုမ်ွ မေထာက္ထားေတာ့ပဲ ဆန္႕က်င္ေနၾကေလျပီတကား၊
ငါ အမွန္အတုိင္း ဝန္ခံရပါမူ လြန္ခဲ့ေသာ အႏွစ္ ငါးဆယ္ခန္႔ကတည္းက ငါ့၏ လြတ္လပ္မွဴကို အျပီးပိုင္စြန္႔လြတ္ခဲ့ကာ ယေန႔အထိ ငါ လုံးဝ စိတ္ပ်က္အားငယ္မွူမရွိပဲ၊ အစြန္းကုန္ ၾကိဳးစားရုန္းကန္လ်ွက္၊ ျပည္္သူလူူထုမ်ား၏ လုိအပ္ခ်က္ မွန္သမ်ွကို ျဖည့္ဆည္းေပးခဲ့ျပီးျပီ။
မရွိမျဖစ္လိုအပ္ေသာ မီး ရရွိေရအတြက္ ငါ အစြမ္းကုန္ ရုန္းကန္ခဲ့ရျပီးျပီ၊ မရွိမျဖစ္လိုအပ္ေသာ ေရ အတြက္လည္း ငါ့၏ အေသြးအသားမ်ားအား ထက္ဝက္ခြဲေဝေပးခဲ့ရျပီးျပီ၊ သဘာဝေတာေတာင္ သယံဇာတမ်ားကို ငါအစြမ္းကုန္ ၾကိဳးစားရုန္းကန္လ်ွက္ ထြန္းလင္း ေတာက္ပ စိမ္းလန္းစိုေျပေစခဲ့ျပီးျပီ။
အႏွစ္ ငါးဆယ္လုံးလုံး အက်ဥ္စံဘဝျဖင့္ ငါ အစြမ္းကုန္ ၾကိဳးစားရုန္းကန္ခဲ့ျပီးတဲ ့ေနာက္၊ ငါ အေတာင္းတဆုံး အလုိခ်င္ဆုံးျဖစ္ေသာ လြတ္လပ္မွဴကို ရွာေဖြရန္ အလြန္တရာက်ဥ္းေျမာင္းလွေသာ ေလွာင္အိမ္ထဲမွ ထြက္ခြါသြားရန္ ဆုံးျဖတ္ခ်က္ခ်လုိက္ေတာ့သည္။
အက်ဥ္စံဘဝျဖင့္ အႏွစ္ငါးဆယ္လုံးလုံး ေနခဲ့ရျခင္းသည္လည္း၊ ျပစ္မွူ တစ္စံုတစ္ရာ ၾကဴးလြန္းခ့ဲ၍မဟုတ္၊ သူတို႔၏လုိအပ္ခ်က္ကုိ ျဖည့္ဆည္းေပးရန္အတြက္ ငါ့အား ခ်ဳပ္ေႏွာင္ထားခဲ့ၾကျခင္းသာျဖစ္ေလသည္။ ငါသည္ကား သဘာဝအေလ်ွာက္ အျမဲတမ္း စီးဆင္းေနရမွ ရွင္သန္ရေသာ အမ်ိဳးျဖစ္ေလသည္။
သို႔ေသာ္ လူတုိ႔၏ အေတာ္မသတ္ႏုိင္ေသာ ေလာဘေဇာေၾကာင့္ အႏွစ္ငါးဆယ္လုံးလုံး က်ဥ္းေျမာင္းက်ပ္တည္းလွစြာ အလုပ္လုပ္ခဲ့ရေလသည္။
အခု ငါ ထြက္ခြါသြားေတာ့မည္ ငါ့အား မည္သူတစ္ဦးတစ္ေယာက္မ်ွ တားဆီးမွဴမျပဳႏွင့္ေတာ့။
မည္သို႔ပင္ ေတာင္းမန္ေသာ္လည္း ငါလာရာ လမ္းတစ္ေလ်ွာက္ ငါ့အား အမ်ိဳးမ်ိဳး အဖုံဖုံေသာ အတားအဆီးမ်ားျဖင့္ မရ ရေအာင္ ပိတ္ပင္ၾကေလသည္၊ သို႔ေသာ္ ငါ့ကို ခ်စ္၍တားၾကသည္မဟုုတ္၊ ငါ့အား မေကာင္းဆုိးဝါးၾကီးတစ္ေကာင္ သဖြယ္ တားဆီးၾကျခင္းသာ ျဖစ္ေလသည္။ ငါသည္ကား မေကာင္းဆုိးဝါးသတၱဝါတစ္ေကာင္မဟုတ္၊ သက္ရွိ သက္မဲ့ မွန္သမ်ကို အက်ိဳးျပဳေနေသာ၊ သဘ၀အတုိင္း စီးဆင္းေနေသာ ေရ သာလ်ွင္ ျဖစ္ေလသည္။
ေရ ဟု ဆိုအပ္ေသာ ထုိငါအား၊ လြန္ခဲ့ေသာ နစ္ေပါင္းမ်ားစြာကတည္းက ပိတ္ေလွွာင္၍ အလြန္တရာၾကီးက်ယ္လွေသာ ေရေလွာင္ကန္ၾကီးျဖင့္၊ စုေဆာင္းထားခဲ့ရမွ ယေန႔ တားမႏိုင္ဆီးမရျဖစ္ကာ၊ ပြင့္အန္ ထြက္ခ်လာျခင္းသာျဖစ္ေလသည္၊ လူသားတုိ႔အား ဒုကၡေပးရန္ ငါ ေစာင့္ဆိုင္း၍ ေနခဲ့သည္မဟုတ္။
မည္သူက မည္မွ်ပင္တားတား ငါ လုံးဝ ေနာက္ဆုတ္ေတာ့မည္မဟုတ္၊ တား၍လည္း ရမည္မဟုတ္ေတာ့၊ ငါ၏ သြားလိုရာကား ငါတုိ႔အမ်ိဳးအႏြယ္တုိ႔၏ ေပ်ာ္စံရာ မဟာသမုဒၵရာပင္ ျဖစ္ေလသည္။
သုိ႔ေသာ္လည္း လူတုိ႔သည္ ျပဳခဲ့ဖူးေသာ ငါ့၏ေက်းဇူးကိုမွ်မေထာင္ထားပဲ၊ အမ်ိဳးမ်ိဳးအဖုံဖုံ ေႏွာင့္ယွက္ တားဆီး ေနေလေတာ့သတည္း။
သာဓု ဟူသည္ အစြမ္းထက္ေသာ ဂါထာမႏၱရား မဟုတ္
အေမး။ ။Guest ဆရာေတာ္ဘုရား. ဘာသာျခားမ်ားက ေမးလာတဲ့ေမးခြန္းကို ေသရွာေျဖႏုိင္ေအာင္ ကူညီပါဦးဘုရား။
သာဓုဆုိတာဘာလဲ။ သာဓုေခၚလုိက္တာနဲ႔ ကၽြတ္လြတ္သြားေရာလား တဲ့။
ကုိယ္တုိင္မလုပ္ဘဲ သာဓုေခၚလုိက္ရံုနဲ႔ ကြ်တ္လြတ္သြားေရာလား။ အဲေလာက္စြမ္းလား ဆုိတဲ့ သေဘာနဲ႔ ေမးျကတယ္ ဘုရား။
ေနာက္ျပီး တပည့္ေတာ္မ သိခ်င္တာက မေကာင္းဆိုး၀ါးေတြ မေႏွာက္ယွက္ေအာင္ အိမ္တုိ႔ ကုတင္အိပ္ယာတုိ႔ကုိ စည္းခ်တယ္ဆိုတာ ဘယ္လုိ လုပ္တာလဲ ဘုရား။
အေျဖ။ ။ သာဓု- ဟူသည္ ပါဠိဘာသာျဖစ္သည္၊ ျမန္မာလုိ (ေကာင္းေလစြာ့- ေကာင္းသည္) ဟု အဓိပၸါယ္ရသည္။ ကြယ္လြန္သြားျပီးေသာသူမ်ားကို အမ်ွအတန္းေပးေဝရာ၌၊ ၄င္းေသျပီး၍ မကၽြတ္မလြတ္ေသးေသာ သူမ်ားက သာဓု ဟု ေခၚဆိုလိုက္ရလ်ွင္၊ က်န္ရစ္သူမ်ား ျပဳလုပ္ေသာ ကုသိုလ္ေကာင္းမွူ၏ အက်ိဳးကို မုုခ်ရသည္ဟု ဆုိပါသည္။
သို႕ေသာ္ သာဓု ဟု သာမန္အားျဖင့္ ေျပာဆုိရုံႏွင့္ အက်ိဳးခံစားရသည္ဟု မမွတ္ေစခ်င္ပါ၊ သာဓု ဆုိေသာ စကားလုံးသည္၊ အစြမ္းထက္ေသာ ဂါထာမႏၱရား မဟုတ္ေပ။ မိမိအတြက္ ရည္စူး၍ ျပဳလုပ္ေသာ ကုသိုလ္ေကာင္းမွဴကို၊ ျမတ္ျမတ္ႏိုးႏုိး ဝမ္းသာပီတိျဖစ္၍ သာဓု ေခၚဆိုႏိုုင္မွ အက်ိဳးရေလသည္၊
အဘယ္ေၾကာင့္ ဆုိေသာ္- ၄င္းပီတိသည္ပင္လွ်င္ မဟာကုသိုလ္ ေသာမနႆပီတိ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ဟု မွတ္ပါေလ။ သာဓုက အက်ိဳးေပးသည္မဟုတ္၊ သာဓု (ဝါ) ဝမ္းေျမာက္ ဝမ္းသာ ျဖစ္ေသာ ကုိသုိလ္ေသာမနႆ စိတ္က အက်ိဳးေပးသည္ဟု မွတ္ပါေလ။ ထိုေသာ ဝမ္းေျမာက္မွ သာလ်ွင္ (သာဓု) ေခၚဆိုႏိုင္ေလသည္။ တစ္နည္းအားျဖင့္၊ ငါ ဝမ္းေျမာက္ ဝမ္းသာျဖစ္သည္ (သာဓု) ဟု ေျပာျခင္းသာျဖစ္ေလသည္။
မေကာင္းဆုိးဝါးမ်ား မေနွာင့္ယွက္ႏိုင္ေအာင္ စည္းခ်ျခင္းသည္၊ ရတနာသုံးပါး၏ ဂုဏ္ကို အာရုံျပဳ၍ ေမတၱာ ဘာဝနာစိတ္ျဖင့္္ အိပ္စက္ျခင္းကို ဆိုလိုသည္၊ သိုေသာ္- ေလာကီနကၡတ္ပညာ အင္းပညာ ေမွာ္ပညာတုိ႔၏ အစြမ္းမ်ားျဖင့္ စည္းခ်ျခင္းမ်ားလည္းရွိေသးသည္။
ည အိပ္ယာဝင္ခါနီ ေမတၱာပို႔ျခင္း၊ ရတနာသုံးပါး မိဘ ဆရာသားမ်ား၏ ဂုဏ္ကို အားျပဳ ရွိခိုးျခင္း၊ သုိ႔မဟုတ္ မိမိရြတ္ဖတ္ပူေဇာ္ေလ့ရွိေသာ သမၺဳေဒၶ အစရွိေသာ ဂုဏ္ေတာ္မ်ားကို ရြတ္ဖတ္၍ မဂၤလာရွိစြာ အိပ္စက္ပါေလ။ ထုိသို႔ အိပ္စက္ျခင္းသည္ပင္လ်ွင္ စည္းခ်ျခင္းျဖစ္ေလသည္။
